Uzasadnienie
B.G. i J.G. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "Wojewoda") z dnia 18 marca 2026 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Od skargi został uiszczony wpis w wysokości 100 zł.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 maja 2026 r. Przewodniczącej Wydziału II, pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wyjaśniono, że dołączone do skargi pełnomocnictwo uprawnia do reprezentowania tylko przed sądami powszechnymi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 maja 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie braków formalnych upływał 5 czerwca 2026 r.
W dniu 10 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących nadesłał pełnomocnictwo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że był na długotrwałym wyjeździe rodzinnym uniemożliwiającym wypełnienie zobowiązania sądu.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Ol 364/26 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 10 września 2026 r., sygn. akt I OZ 317/26 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei z art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Bowiem w przypadku osób reprezentowanych przez pełnomocnika, jak stanowi przepis art. 37 §1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma (k. 26 akt sądowych), pełnomocnik skarżących otrzymał w dniu 29 maja 2026 r. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego podpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 5 czerwca 2026 r.
W wyznaczonym terminie braki te nie zostały jednak uzupełnione, dopiero 10 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących nadesłał pełnomocnictwo.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.