Uzasadnienie
Pismem z 29 marca 2023 r. P. D. (dalej skarżący), reprezentowany przez r. pr. S. K. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Warmińsko - Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 25 listopada 2022 r. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia i obciążeniu opłatą za czynności egzekucyjne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. pierwsze).
Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania lub zażalenia. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wydał Warmińsko - Mazurski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając jako organ pierwszej instancji w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem, art. 122 § 3 u.p.e.a. zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Organ I instancji w pouczeniu zawartym w skarżonym postanowieniu wskazał, że stronie przysługiwało od niego zażalenie do Ministra Zdrowia, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia,. Na zasadzie notorii urzędowej (w oparciu o akta sprawy o sygn. II SA/Ol 364/23) Sąd ustalił, że skarżący skorzystał z prawa wniesienia zażalenia. Mimo to przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uczynił postanowienie organu I instancji.
Wobec faktu, że skarżący korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, przyjąć należy, ze objęcie skargą postanowienia organu I instancji od którego przysługuje środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji było działaniem świadomym, a nie przypadkowym. Powtórzyć należy zatem, że skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (vide Postanowienie WSA w Gdańsku z 24 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 110/22 CBOSA).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł o odrzuceniu skargi.