Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r., Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącemu – J. S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka "[...]" wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu - adwokata R. T. Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego oraz przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu adwokatowi w dniu 16 kwietnia 2018 r.
W dniu 23 maja 2018 r. wyznaczony adwokat złożył (data osobistego złożenia) opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, wnosząc w niej o zasądzenie kosztów jej sporządzenia - stosownie do norm przepisanych, ponieważ - jak zaznaczył - "sporządzenie opinii nie zostało opłacone przez stronę skarżącą ani w całości, ani w części".
Wskazać należy, że stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W świetle § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłata ta przysługuje także za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 177 § 4 zd. 1 ustawy, jeżeli wyznaczony pełnomocnik nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Z art. 177 § 1 ustawy wynika, że skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W warunkach niniejszej sprawy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu adwokatowi w dniu 16 kwietnia 2018 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 16 maja 2018 r., który był jednocześnie ostatnim dniem terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia sporządzona w niniejszej sprawie została złożona natomiast przez wyznaczonego adwokata w dniu 23 maja 2018 r.
Uchybienie terminowi, o którym stanowi art. 177 § 4 zd. 1 ustawy, uzasadnia odmowę przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, postanowiono jak w sentencji.