Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2024 r. (data nadania pocztowego) K. C. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu (dalej jako: "Kolegium", "organ II instancji") z 20 marca 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z jej wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia organu II instancji z 20 lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za holowanie i dozór (parkowanie) wyszczególnionych siedemnastu pojazdów. Skarżąca zarzuciła, że została pozbawiona udziału w postępowaniu o ustalenie wynagrodzenia, organy nie zawiadomiły jej o jego zakończeniu i błędnie skierowały ją z żądaniem do sądu powszechnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Pismem z 21 maja 2024 r. skarżąca cofnęła skargę na wskazane wyżej postanowienie Kolegium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z tym postępowanie sądowe należało umorzyć.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.