Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]", działając na podstawie art. 36 i art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej jako K.p.a., zawiadomiło "[...]" (dalej jako "skarżący"), że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie jednego miesiąca od daty wpływu akt do Kolegium tj. do dnia 13 kwietnia 2018 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 136 § 1 Kpa; wyznaczyło nowy termin załatwienia sprawy - do 21 dni od daty uzyskania żądanych w sprawie przez Kolegium informacji i dokumentów; zobowiązało skarżącego do udzielenia informacji, na jakim etapie jest postępowanie w sprawie złożonej przez niego do Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego prośby o wykorzystanie środka kasacji nadzwyczajnej i zobowiązało do udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia. Kolegium poinformowało ponadto skarżącego, że po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu rozpozna sprawę wyłącznie w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach.
Skarżący na powyższe postanowienie wniósł skargę, w której zarzucił, że akt ten został wydany z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Przedstawił ponadto swoje stanowisko w kwestii zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii "[...]" na okres jednego roku licząc od dnia zwrotu prawa jazdy.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi.
Przeprowadzona w tym zakresie kontrola sądowa wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 - 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3), a także w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4).
Zaskarżone postanowienie, którym zawiadomiono skarżącego o niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie i wskazano nowy termin załatwienia sprawy oraz zobowiązano skarżącego do udzielenia informacji, nie stanowi postanowienia, o których mowa w pkt 2 i 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.
Nie służy na nie bowiem zażalenie i nie kończy ono postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Ponadto, nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Przedmiot rozpoznawanej skargi nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie bezspornie zostało wydane w toku postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami. Natomiast, co wynika wprost z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ustawodawca wykluczył możliwość zaskarżenia innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały podjęte w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a.
Przedmiotowa skarga została więc wniesiona w sprawie niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.