Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]", Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w "[...]" nie zezwolił L. i L. S. na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr "[...]" odc. "[...]" w km 2+473 strona prawa, wg załączonego planu, na działkę nr ew. "[...]" obręb "[...]", gm. ‘[...]".
W uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji podał, że w dniu 13 października 2017 r. strona wystąpiła o lokalizację powyższego zjazdu i organ pierwszej instancji, decyzją z dnia "[...]’, odmówił udzielenia zgody na wykonanie tego zjazdu. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, wskazując na nieprzeprowadzenie oględzin planowanej lokalizacji zjazdu z udziałem stron postępowania. Rozpatrując ponownie sprawę, organ przeprowadził oględziny i stwierdził, że nie wnosi zastrzeżeń co do lokalizacji zjazdu z uwagi na dopuszczalność i częstotliwość zjazdów, gdyż na przedmiotowej drodze klasy L nie ma w tym zakresie żadnych ograniczeń. Także parametry techniczne można w tym wypadku zastosować.
Natomiast odmowa organu na lokalizację zjazdu wynika wyłącznie z niespełnienia wymogu widoczności na planowanym zjeździe. Wskazano tu na postanowienia § 77 i 170 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 2016 r., poz. 124), zwanego dalej: "rozporządzeniem". Organ wskazał, że rzeczywista odległość widoczności wynosi 5 m w stronę lewą i 8 m w stronę prawą przy włączaniu się do ruchu na drodze i nie spełnia wymagań wynikających z rozporządzenia. Organ odniósł się też do stosowania luster drogowych i stwierdził, że lustra drogowe można stosować na zjazdach już istniejących, dla poprawy widoczności, a użytkownicy mogą z nich korzystać na własną odpowiedzialność, o ile mają zaufanie do obrazu odbitego i umiejętność jego odebrania, pod warunkiem widoczności tego obrazu w określonych warunkach atmosferycznych. W rozporządzeniu nie wskazuje się możliwości stosowania luster drogowych w zastępstwie widoczności bezpośredniej.
Po rozpatrzeniu odwołania L. i L. S. od decyzji organu pierwszej instancji, decyzją z dnia "[...]’ Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium zauważyło, że ustawa o drogach publicznych nie określa przesłanek warunkujących uzyskanie od zarządu drogi zgody na lokalizację zjazdu, bądź jej odmowy. Pomocne jest w tym rozporządzenie. Wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu następuje w ramach uznania administracyjnego, którego granice określają interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy, a także obowiązujące przepisy. Organ odwoławczy podniósł, że zjazd z działki nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, m.in. w miejscu, gdzie nie jest zapewniona wymagana widoczność na drogę. Powyższa okoliczność jest w przedmiotowej sprawie istotna i legła u podstaw decyzji odmownej. Widoczność nie wynosi bowiem wymaganych prawem 70 m. Ponadto, działka której dotyczy sprawa posiada już zjazd na tę samą drogę, a zjazd planowany byłby oddalony od obecnego o kilkanaście metrów.
W skardze, złożonej do tut. Sądu na decyzję organu odwoławczego, skarżący zarzucili:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 7 k.p.a. i art. 29 ust. 1 i 4 ustawy o drogach publicznych oraz § 170 rozporządzenia, poprzez przekroczenie granicy zasady uznania administracyjnego i nieuwzględnieniu przez organ interesu społecznego i słusznego interesu strony oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego wobec lakonicznego uzasadnienia faktycznego i prawnego, które uniemożliwia wnikliwą i pełną kontrolę wydanej decyzji. Ustawa o drogach publicznych nie określa ilości zjazdów, którymi może dysponować strona, zatem należy oczekiwać od organu szczegółowego uzasadnienia rozstrzygnięcia. Organ w ogóle nie rozważył możliwości poprawy widoczności lub poprawy bezpieczeństwa poprzez zastosowanie możliwości technicznych poza lustrami;
- 2) naruszenie przepisów prawa procesowego: art.67 § 2, art. 79 § 1 i art. 10 k.p.a., poprzez brak zapewnienia stronie możliwości aktywnego udziału w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się co do całego zebranego materiału dowodowego, co spowodowało błędy w zakresie ustaleń faktycznych i uniemożliwiło stronie obronę jej interesów.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 z późn. zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu, tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanej w sprawie ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia
"[...]" niezezwalającej na lokalizację zjazdu z drogi powiatowej nr ‘[...]" odc. "[...]" na działkę nr ew. ‘[...]" obręb "[...]", gm. ‘[...]’.
Podstawę materialnoprawną decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 29 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2222 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami, budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2 (ust. 1). Ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony (ust. 4).
Możliwość wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu została ograniczona z uwagi na warunki techniczne, zawarte w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
W myśl § 77 rozporządzenia - zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony oraz do wymagań ruchu pieszych.
Zgodnie zaś z § 170 ust. 1 rozporządzenia - na skrzyżowaniu oraz przy wjeżdżaniu na drogę ze zjazdu albo z obiektu lub urządzenia obsługi uczestników ruchu bez pasa włączania powinny być zapewnione warunki widoczności, o których mowa w załączniku nr 2.
Wobec powyższego, należy stwierdzić, że niewątpliwie zezwolenie na lokalizację zjazdu jest uzależnione od wykazania, że zjazd taki spełnia wymagania wynikające z warunków technicznych i względów bezpieczeństwa.
Dla przedmiotowej drogi powiatowej klasy L prędkość miarodajna jest równa prędkości projektowej i wynosi 50km/h. Dla tej prędkości powinna być zapewniona widoczność zgodnie z załącznikiem nr 2 ust. 5 rozporządzenia - w odległości nie mniejszej niż 3 m od krawędzi jezdni, na odległość co najmniej 70 m - przy ruszaniu z miejsca zatrzymania na wlocie drogi podporządkowanej oraz przy wjeżdżaniu na drogę ze zjazdu lub z obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu bez pasa włączania.
Tymczasem zaś, rzeczywista odległość wynosi w tym przypadku zaledwie 5 m w stronę lewą i 8 m w stronę prawą przy włączaniu się do ruchu na drodze.
Oznacza to, że wnioskowany zjazd nie spełnia warunków, wynikających z przepisów prawa.
Użycie w art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych określenia: "zarządca drogi może odmówić" oznacza, iż zgoda na wykonanie zjazdu udzielana jest w ramach uznania administracyjnego. Nie oznacza to jednak dowolności takiej decyzji, która musi opierać się na przepisach prawa i być prawidłowo uzasadniona. W przedmiotowej sprawie organ spełnił te warunki, wskazując, że nie może wyrazić zgody na przedmiotowy zjazd ze względu na bezpieczeństwo w ruchu drogowym, uzasadniając w sposób wystarczający swoje rozstrzygnięcie.
Prawidłowo zatem, wbrew zarzutom skargi, zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, odmawiającą skarżącym ustalenia lokalizacji zjazdu na drogę publiczną w miejscu, które nie spełnia wymagań dotyczących widoczności, z powołaniem się na art. 29 ust. 1 i ust. 4 ustawy o drogach publicznych.
Na marginesie zauważyć też należy, że skarżący posiadają zjazd ze swojej nieruchomości na tę samą drogę, a wnioskowany zjazd byłby drugim zjazdem, oddalonym kilkanaście metrów od zjazdu istniejącego.
Wskazać też należy, że nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji zezwalającej na wykonanie zjazdu lustra, które zgodnie z załącznikiem nr 4 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz.U. Nr 220, poz. 2181), stosuje się w miejscach, gdzie stojące przy drodze budynki, słupy, drzewa itp. ograniczają widoczność kierującym pojazdami m.in. przy wyjazdach z posesji. W przedmiotowej sprawie nie ma jeszcze wyjazdu z posesji, a ponadto, ww. przepisy nie mogą stanowić o wyłączeniu warunków, dotyczących widoczności.
Nie można też zarzucić zaskarżonej decyzji, że narusza słuszny interes skarżących, bowiem to w ich w słusznym interesie jest bezpieczny zjazd z drogi. Zarzuty, dotyczące natężenia ruchu, czy fakt, że nieruchomość jest położona na końcowym odcinku drogi powiatowej, pozostają w sprawie bez znaczenia. W ocenie Sądu, nie doszło też, z powyższych względów, do naruszenia interesu społecznego.
Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty skarżących, dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Skarżący zarzucili brak zapewnienia stronie możliwości aktywnego udziału w postępowaniu, ale w żaden sposób zarzutów tych nie uzasadnili. Natomiast zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego będzie skuteczny wówczas, gdy naruszenie to będzie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie zaś taka sytuacja nie wystąpiła.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.