Uzasadnienie
Uchwałą nr LVII/773/06 z dnia 29 marca 2006r. Rada Miasta Olsztyna ustaliła szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Olsztyn.
W dniu 15 stycznia 2010r. spółka A wezwała gminę Olsztyn do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego poprzez zmianę § 17 uchwały nr LVII/773/06 Rady Miasta Olsztyn z dnia 29 marca 2006r. w sprawie ustalenia szczegółowych zasad utrzymywania czystości i porządku na terenie gminy Olsztyn w ten sposób, że jako miejsce unieszkodliwiania i odzysku odpadów wskazane będą wszystkie miejsca przewidziane w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami opracowanym dla Województwa Warmińsko-Mazurskiego, nie zaś wyłącznie jeden podmiot.
Następnie w dniu 30 marca 2010r. spółka A wywiodła skargę na wspomnianą uchwałę Rady Miasta z dnia 29 marca 2006r., żądając stwierdzenia nieważności jej § 17.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Olsztyna działając przez pełnomocnika wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta.
Kwestia zachowania terminu do złożenia do sądu administracyjnego skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). W powyższej uchwale opowiedziano się za poglądem, iż art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa).
Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów. Jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli zaś organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., mają zastosowanie zarówno do wnoszenia skargi na uchwały rady gminy, jak i na zarządzenia organu wykonawczego gminy.
Skarżąca spółka wezwała w dniu 15 stycznia 2010r., co wynika z pisma pełnomocnika gminy Olsztyn (akta sąd., k. – 38) oraz prezentaty oryginału wezwania, Radę Miasta do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego zaskarżoną uchwałą. Organ gminy nie udzielił jednak odpowiedzi na wezwanie w terminie 60 dni od dnia doręczenia tego wezwania. Oznacza to, że w tej sprawie ma zastosowanie 60-dniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro bezspornym jest, że wezwanie zostało doręczone organowi osobiście w dniu 15 stycznia 2010r., to termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 marca 2010r.
Przedmiotowa skarga została natomiast złożona osobiście w Urzędzie Miasta Olsztyn, co wynika z pisma pełnomocnika gminy Olsztyn (akta sąd., k. – 38) oraz prezentaty oryginału skargi, przez stronę skarżącą w dniu 30 marca 2010r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Dodatkowo datę wniesienia skargi w tym dniu potwierdza dokonanie wpisu oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, które zostały wykonane 30 marca 2010 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono z mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.