Uzasadnienie
W dniu 23 kwietnia 2019r. (data nadania pocztowego) A. R. (dalej jako: skarżąca) wniosła sprzeciw m.in. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" nr "[...]", uchylającej decyzję Burmistrza O. z dnia "[...]" w sprawie przyznania pomocy w formie jednego gorącego posiłku w stołówce Stowarzyszenia "[...]" w O. na zasadach zwrotnych oraz odstąpienia od żądania zwrotu wydatków na udzieloną pomoc w okresie od 4 lutego do 31 marca 2019r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 3 kwietnia 2019r. i zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia od niej sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Zgodnie zaś z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Jak wynika z akt sprawy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" została doręczona stronie skarżącej w dniu 3 kwietnia 2019r. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie upłynął z dniem 17 kwietnia 2019r. Natomiast sprzeciw został wniesiony w dniu 23 kwietnia 2019r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W związku z tym stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie sprzeciw został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.