Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 24 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 374/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Tadeusz Lipiński przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Hanna Raszkowska
Sędzia WSA Katarzyna Matczak
Jakub Borowski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami

Sentencja

postanawia:

  1. I wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; II zawiesić postępowanie sądowe.

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta o skierowaniu skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. W skardze jako dodatkowe zawarto wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zawieszenie postępowania sądowego uzasadniając je tym, że skarżący neguje sposób obliczania punktów karnych na podstawie przepisów rozporządzenia, które w jego ocenie bez delegacji ustawowej ogranicza możliwość zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego po odbyciu szkolenia jeżeli przed jego rozpoczęciem suma punktów przekroczyła 24. Wskazano także, że na rozpoznanie oczekuje skarga kasacyjna A. M. w sprawie II SA/Ol 1083/09 gdzie Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnie o sposobie wykładni przepisów prawa będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Wnioskom dodatkowym zawartym w skardze nie można odmówić słuszności.

Skarżący neguje sposób obliczania a w zasadzie odejmowania punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w przypadku odbycia szkolenia w celu zmniejszenia liczby punktów ujętych w ewidencji kierowców. W sprawie II SA/Ol 1083/09, której przedmiotem było skierowanie skarżącego na badania psychologiczne została wywiedziona przez niego skarga kasacyjna w związku z tym, że Sąd I instancji nie podzielił jego argumentacji dotyczącej tego, iż przepis rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego nie przekracza delegacji ustawowej zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Na skutek wniesionej skargi kasacyjnej w sprawie o sygnaturze II SA/Ol 1083/09 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnie czy A. M. należało odjąć punkty uzyskane za przekroczenie przepisów ruchu drogowego z uwagi na odbycie szkolenia w sytuacji gdy w chwili rozpoczęcia tego szkolenia suma punktów przekraczała 24.

Od rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w powoływanej wyżej sprawie uzależnione będzie rozstrzygnięcie sprawy niniejszej, bo przecież ewentualne podzielenie argumentacji skarżącego, że odbycie szkolenia powoduje konieczność odjęcia 6 punktów niezależnie od ilości punktów przypisanych skarżącemu, skutkowałoby również uznaniem w niniejszej sprawie, że A. M. nie przekroczył liczby 24 punktów karnych w związku z czym kierowanie go na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami mogło nie być słuszne, ale o zasadności tego postępowania będzie można się wypowiedzieć po rozpoznaniu skargi kasacyjnej w sprawie II SA/Ol 1083/09.

Do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki związane z ewentualnym rezultatem egzaminu sprawdzającego w sytuacji gdy skierowanie na ten egzamin mogłoby być bezpodstawne.

Dlatego też w punkcie I postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy, należało orzec o zawieszeniu postępowania sądowego, jak w punkcie II postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 4 kwietnia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.