Uzasadnienie
Rada Powiatu w Mrągowie podjęła w dniu 2 marca 2020r. uchwałę Nr XXV/110/2020 w sprawie ustalenia wysokości wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Powiatu w Mrągowie – Starosty Mrągowskiego.
Skargę na powyższą uchwałę wniósł Wojewoda Warmińsko-Mazurski żądając stwierdzenia jej nieważności. Organ nadzoru zarzucił, że wprawdzie Rada jest uprawniona do ustalenia wysokości wynagrodzenia Starosty, co wynika z art. 12 pkt 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 511 ze zm.), ale z uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wynika, dlaczego obniżono wynagrodzenie Starosty do tak skrajnie niskiego poziomu.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Powiatu wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wskazał ponadto, że uchwałą z 20 maja 2020 r. nr XXVII/126/2020 Rada ustaliła nową wysokość wynagrodzenia Starosty, a tym samym zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 3 września 2020 r. pełnomocnik Wojewody oświadczył, że wobec podjęcia przez Radę Powiatu uchwały z 20 maja 2020 r. cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi uzasadnione zostało wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały. W związku z tym Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.