Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 maja 2009r., sygn. akt II SA/Ol 384/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[..]", nr "[...]", w przedmiocie zasiłku celowego.
Pismem z dnia 19 maja 2009r. skarżący wyraził niezadowolenie ze wskazanego wyżej postanowienia tut. Sądu.
Następnie na podstawie zarządzenia sędziego tut. Sądu, zwrócono się do P. B. o nadesłanie informacji czy jego pismo z dnia 19 maja 2009r. należy traktować jako własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 7 maja 2009r., czy też jest to kolejne pismo w sprawie zawierające stanowisko strony.
Z pisma skarżącego z dnia 29 maja 2009r. wynika, że złożył on skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że zgodnie z § 2 tego artykułu skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 wspomnianej ustawy jest brakiem nieusuwalnym, uzasadniającym jej odrzucenie.
W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w drodze przymusu adwokacko-radcowskiego. Mimo stosownego pouczenia, skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście. Nie ulega też wątpliwości, że nie jest w niniejszej sprawie osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej na mocy § 2 i 3 art. 175 p.p.s.a.
Z tych względów na mocy art. 178 p.p.s.a. Sąd obowiązany był odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 p.p.s.a.