Uzasadnienie
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" - po rozpatrzeniu odwołania H. K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" odmawiającej przyznania zaliczki alimentacyjnej wnioskowanej na A. K., P. K. oraz M. K. - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Decyzja organu II instancji zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Powyższe rozstrzygnięcie doręczone zostało H. K. (działającej z upoważnienia swych trojga pełnoletnich dzieci) w dniu 23 stycznia 2007 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Natomiast skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący – działający przez matkę H. K. - wnieśli w dniu 23 lutego 2007 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Przed merytorycznym rozpoznaniem zasadności skargi na określony akt lub czynność Sąd zobligowany jest zbadać czy skarga jest dopuszczalna.
Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie niesporne jest, że będącą przedmiotem skargi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" pełnomocnik skarżących H. K. otrzymała w dniu 23 stycznia 2007 r. Skarga mogła zatem zostać wniesiona najpóźniej w dniu 22 lutego 2007 r., tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia wskazanej decyzji.
Złożenie skargi w dniu 23 lutego 2007 r. oznacza, iż skarżący uchybili terminowi określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., mimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji organu odwoławczego. Na rozprawie sądowej pełnomocnik skarżących podała, iż wnosząc skargę nie sądziła, iż upłynął już 30 – dniowy termin do jej wniesienia.
Na marginesie wskazać należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją procesową opartą na zasadzie skargowości. Może więc to nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało jednak miejsca.
Mając powyższe na uwadze, wobec niedopuszczalności skargi z powodu upływu terminu do jej wniesienia, należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.