Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 kwietnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. utrzymało w mocy decyzje Burmistrza Miasta B. z dnia 28 lutego 2011 r., którą ustalono J.W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu – "[...]"
W złożonej na te decyzję skardze T.W. zarzuciła, że inwestor wybudował budynek niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę. W wyniku tego jej mieszkanie zostało pozbawione dostępu do światła słonecznego, a ona została narażona na hałas i zanieczyszczenia wydobywające się z wentylatorów solarium, znajdującego się w wybudowanym obiekcie. Organy nadzoru budowlanego i administracji architektoniczno – budowlanej, pomimo posiadanej w tym przedmiocie wiedzy, nie uczyniły nic w celu załatwienia sprawy zgodnego z prawem. Skarżąca wniosła o zamianę jej mieszkania lub spowodowanie likwidacji solarium.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Organ odwoławczy zaznaczył, że skarżąca nie sformułowała zarzutów wobec kwestionowanej decyzji, zaś nieprawidłowości wynikające z realizacji i użytkowania budynku nie należą do właściwości Kolegium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2011 r. skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz nadesłanie 19 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 15 czerwca 2011 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 22 czerwca 2011 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowych braków skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.