Uzasadnienie
Pismem z 23 kwietnia 2019 r. skarżąca spółka wywiodła skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w O. z (...), w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę wobec nieuiszczenia wpisu od niej.
Zarządca Przymusowy (...) sp. z o.o. z siedziba w O., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł zażalenie na to postanowienie w ustawowym terminie. W zażaleniu wyjaśniono, że w dniu 10 października 2019 roku zostało wydane przez Sąd Rejonowy w E., Wydział Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych postanowienie, którym m.in. wyznaczono zarządcę przymusowego w osobie J. Z., posiadającego licencję doradcy restrukturyzacyjnego nr (...).
Wobec tego zgodnie z art. 40 ust. 4 w zw. z art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe, skarżącemu, jako zarządcy przymusowemu, przysługuje w niniejszym postępowaniu od dnia 10 października 2019 roku zdolność procesowa.
Wskazano, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 23 października 2019 roku w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego winno zostać skierowane bezpośrednio do zarządcy przymusowego, a nie spółki.
Z tego też wynika, że odebrane przez spółkę w dniu 7 listopada 2019 roku wezwanie nie wywołuje skutków prawnych, a więc termin do uiszczenie wpisu nie zaczął biec.
W ocenie skarżącego bez znaczenia jest okoliczność, że w dniu 19 listopada 2019 roku został złożony kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, albowiem był to ponowny wniosek - jak ustalił Sąd w swoim postanowieniu z dnia 13 stycznia 2020 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdyż pełnomocnik skarżącego (zarządcy przymusowego) wykazał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 23 października 2019 roku w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, powinno zostać skierowane bezpośrednio do Zarządcy przymusowego, a nie spółki, ponieważ już postanowieniem z 10 października 2019 roku Sąd Rejonowy w E., Wydział Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych: zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w E. z dnia 1 lipca 2019 roku, wydane w sprawie (...) i zabezpieczył majątek dłużniczki przez ustanowienie zarządu przymusowego nad całym majątkiem dłużniczki; wyznaczył zarządcę przymusowego w osobie J.Z., posiadającego licencję doradcy restrukturyzacyjnego nr (...); określił, że czynności zarówno z zakresu zwykłego zarządu jak i czynności przekraczające zwykły zarząd mogą być dokonywane jedynie przez zarządcę przymusowego.
Zasadnie zatem skonkludowano, że odebrane przez spółkę w dniu 7 listopada 2019 roku wezwanie nie wywołuje skutków prawnych, ponieważ nie zostało doręczone uprzednio prawidłowo wyznaczonemu zarządcy przymusowemu. Tym samym termin na uiszczenie wpisu nie zaczął biec.
Z uwagi na to, że przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi zarządca przymusowy nie został skutecznie zawiadomiony o obowiązku wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu, nie było podstaw do odrzucenia skargi w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 195 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.