Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 listopada 2010 r., sprostowaną postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia 28 stycznia 2010 r., ustalającą A. K. jednorazową opłatę (udział 1/3) w kwocie 14.708,58 zł z tytułu sprzedaży działek nr 6/29, nr 6/31, nr 6/32, nr 6/34, nr 6/35. nr 6/36, nr 6/41, m 6/43, nr 6/45, m 6/46 i nr 6/47, obręb O., gmina P., których wartość wzrosła w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W złożonej na tę decyzję skardze Wójt Gminy zarzucił, że w innej sprawie, dotyczącej także działek położonych w obrębie O., w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez tego samego rzeczoznawcę majątkowego, Kolegium utrzymało w mocy decyzję wydaną w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty. Ocenił, że uzasadnienie decyzji organu odwoławczego jest zawiłe i niespójne, a zarzuty niewłaściwe i niezasadne. W ocenie Wójta, powyższą decyzją Kolegium przekroczyło swoje uprawnienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu stwierdziło, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka ta jako osoba prawna, może być stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych. W przypadku jednak gdy ustawa wyznacza organowi jednostki samorządu terytorialnego rolą organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a., będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna, gdyż gmina nie jest stroną w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, w której decyzję wydaje organ tej gminy i w związku z tym nie jest uprawniona do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji.
Podnieść bowiem należy, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych.
W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje zatem kosztem znacznego ograniczenia jego dominium i jest to następstwem celowego działania ustawodawcy (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt. OPS 1/03, ONSA z 2003 r., Nr 4, poz. 115).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że zasadnie Kolegium zarzuciło Wójtowi Gminy brak legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie opłaty adiacenckiej. Tym samym skarga nie mogła być rozpatrzona merytorycznie.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w sentencji.