Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 maja 2004r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił C. P. przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. W uzasadnieniu powołano się na brak wystarczającego materiału dowodowego w związku z nieprzedstawieniem przez stronę wymaganych dokumentów. Wskazano, iż strona może zwrócić się do organu wydającego decyzję o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu odwoławczego, złożyła C. P. wnosząc o jej uchylenie i ustalenie jej uprawnienia do otrzymywania świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy z 31 maja 1996r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga powyższa wraz z odpowiedzią na skargę Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych została przekazana według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Stosownie bowiem do art. 13 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z § l rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. NR 72, poz. 653) właściwym do rozpoznania skargi C. P. jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze zamieszkuje osoba skarżąca decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Odnosząc się do skargi wniesionej przez C. P. stwierdzić należy, iż jest ona niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 52 § l ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym. Przy czym w myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 31 maja 2004r., która jest przedmiotem skargi, stronie służyło prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia musi skutkować jej odrzuceniem.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.