Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 października 2012r., zawartym w punkcie II wyroku wydanego w sprawie II SA/Ol 411/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 657 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt II GZ 443/12 uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swego postanowienia wskazał, że przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie była określona należność pieniężna w wysokości 12 000 zł, w związku z tym podstawą rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa prawnego winien mieć zastosowanie przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej jako: " rozporządzenie").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W skardze wniesionej do tutejszego Sądu zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca spółka w toku postępowania reprezentowana była przez adwokata P.B. na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 9 października 2012r.
W myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływana jako: "p.p.s.a"), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Natomiast zasady ustalania wysokości przysługujących należności oraz tryb i sposób wypłacania tych należności określają przepisy odrębne (art. 205 § 3 p.p.s.a.).
W myśl § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. W rozpoznawanej sprawie, co wynika jednoznacznie z powołanego wcześniej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 12 000 zł, a zatem zgodnie z § 6 pkt 5 wskazanego wyżej rozporządzenia, stawka minimalna wynosi 2 400 zł.
Na wysokość zasadzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania składają się zatem następujące kwoty: 2 400 zł – wynagrodzenie pełnomocnika, 17 zł – zwrot wydatku w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 400 zł – zwrot uiszczonego wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, z mocy powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w postanowieniu.