Uzasadnienie
J.M., którego skarga na postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi wniesienia odwołania na decyzję w sprawie zasiłku stałego została oddalona wyrokiem z dnia 21 maja 2009 r., wystąpił o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
Według oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący pozostaje wraz z matką na utrzymaniu ojca, pobierającego emeryturę w wysokości 1301 zł. Jedynym majątkiem rodziny jest "dom rodziców", mieszkanie o powierzchni 45 m2, a jej budżet jest obciążony wydatkami na ich leczenie (do wniosku załączone zostały kopie dwóch zaświadczeń lekarskich).
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Opierając się na treści oświadczenia skarżącego, spójnej z informacjami zawartymi w aktach administracyjnych, należy uznać, iż znajduje się on w takiej właśnie sytuacji.
Stąd też w oparciu art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. - powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.