Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga Wojewody rskiego na uchwałę Rady Miejskiej
Nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków i innych składników wynagrodzenia – stanowiącego załącznik nr 1 do wymienionej uchwały. Pełnomocnik Wojewody wniósł o stwierdzenie nieważności § 15 ust. 5 regulaminu, wymieniającego przypadki, w których nie przysługuje nauczycielowi wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe oraz wyjątki od nich – ze względu na jego niezgodność z art. 30 ust. 6 pkt 2 Karty Nauczyciela.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, iż przed wniesieniem przedmiotowej skargi prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym nr "[...]" z dnia"[...]" Wojewoda stwierdził już nieważność § 15 ust. 5 regulaminu ze względu na jego niezgodność z art. 30 ust. 6 pkt 2 Karty Nauczyciela.
Z uwagi na powyższą okoliczność, zarządzeniem z dnia 14 lipca 2008r.
tut. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do wyjaśnienia co jest przedmiotem skargi.
W odpowiedzi radca prawny, w związku z ustaleniem stwierdzenia nieważności § 15 ust. 5 zaskarżonego regulaminu wymienionym rozstrzygnięciem nadzorczym, cofnęła przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.
Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, iż w ustawowym terminie Wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze nr "[...]" z dnia "[...]", którym stwierdził nieważność § 15 ust. 5 zaskarżonego regulaminu, ze względu na jego niezgodność z art. 30 ust. 6 pkt 2 Karty Nauczyciela. Rozstrzygnięcie to doręczone zostało Radzie Miejskiej w dniu 7 maja 2008r. i stało się prawomocne z dniem 7 czerwca 2008r. Oznacza to, że jeszcze przed wniesieniem przedmiotowej skargi, którą pełnomocnik organu nadzoru wywiódł 10 czerwca 2008r., kwestionowany skargą przepis regulaminu już nie obowiązywał. W takiej sytuacji bezprzedmiotowe było żądanie stwierdzenia jego nieważności przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.