Uzasadnienie
D.P., skarżący decyzję w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Podał, iż ma umiarkowany stopień niepełnosprawności, jest w stanie pozawałowym, cierpi na choroby przewlekłe i zaburzenia snu. Sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, pobiera zasiłek stały (529 zł). Miesięczne wydatki na mieszkanie wynoszą 32 zł, lekarstwa - 300 zł, "pranie i śr. czystości" - 32 zł, "komputer i drukowanie" - 55 zł, "przejazdy i dojazdy" - 28 zł.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; w skrócie p.p.s.a.) skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącego, zbieżne z treścią dokumentów akt administracyjnych, każą przyjąć, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.