Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 października 2010 r. spółka A (dalej jako: Spółka) zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej o zatwierdzenie zmian w regulaminie gry na automatach o niskich wygranych, stanowiącym załącznik Nr 2 do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]".
Dyrektor Izby Celnej, po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu w dniu 15 grudnia 2009r., decyzją z dnia "[...]", znak: "[...]", cofnął w całości zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", udzielone Spółce na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki złożył odwołanie.
Następnie, postanowieniem z dnia "[...]" r., znak: "[...]" Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 201 § 1 pkt 2, art. 216 i art. 217 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako: o.p.), zawiesił postępowanie z wniosku Spółki, do dnia uprawomocnienia się decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]". cofającej zezwolenie.
Organ uzasadnił, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazano w związku z tym, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", znak: "[...]" ma istotne znaczenie w sprawie rozpatrzenia wniosku o zmianę regulaminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki wniósł o jego uchylenie w całości w związku z naruszeniem art. 201 § 1 pkt 2 o.p. polegającym na jego bezpodstawnym zastosowaniu, wobec aktualnego obowiązywania i braku prawomocnego cofnięcia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., w ramach którego Spółka wnosiła o zatwierdzenie zmian w regulaminie gier.
Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", działając na podstawie art. 216 § 1 oraz art. 220 § 1 w zw. z art. 239 o.p., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia "{...]" r., znak: "[...]", podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o jego uchylenie w związku z naruszeniem: art. 201 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 o.p. poprzez bezpodstawne zastosowanie oraz art. 124 o.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek wydanego rozstrzygnięcia, tj. niewyjaśnienie jakie konkretnie zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie leży w kompetencji innego niż Dyrektor Izby Celnej organu, ma wpływ na rozstrzygnięcie wniosku o zatwierdzenie zmian w regulaminie gier stanowiącym załącznik nr 2 do zezwolenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem procesowym z dnia 17 sierpnia 2011r. organ poinformował Sąd, iż postanowieniem wydanym tegoż dnia, znak: "[...]", na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., uchylił w całości zaskarżone postanowienie z dnia "[...]" i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia "[...]" w sprawie zawieszenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.
Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia utrzymanego nim w mocy. Tym samym dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa prawnego w kwocie 240 zł, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 wskazanej ustawy i § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).