Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 marca 2015 r. Wojewoda "[...]" utrzymał w mocy decyzję Starosty "[...]" z dnia 26 października 2014 r., którą udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – gospodarczego oraz dwóch budynków gospodarczych na działkach o numerach "[...]".
W złożonej skardze Fundacja zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, gdyż działka nr "[...]" nie jest własnością inwestora.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Pismem procesowym z dnia 15 września 2015 r. Fundacja cofnęła skargę wyjaśniając, że zawarła z inwestorem przedwstępną umowę zamiany nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca.
Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł w pkt. 2 o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu.