Uzasadnienie
Pełnomocnik Wojewody 9 maja 2005 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy w obrębie geodezyjnym P. domagając się stwierdzenia jej nieważności. W uzasadnieniu podniesiono, że przedmiotowa uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, gdyż po stwierdzeniu decyzją Ministra Środowiska z dnia "[...]", znak "[...]" nieważności postanowienia uzgadniającego założenia do planu, brak było takiego uzgodnienia.
Po uchyleniu prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2006 roku, sygn. akt "[...]" postanowienia Ministra Środowiska z dnia "[...]", nr "[...]" i poprzedzającej je decyzji tego organu z dnia "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia z zakresu zagospodarowania przestrzennego, pełnomocnik Wojewody pismem z dnia 5 czerwca 2006 roku cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Na podstawie powyższego przepisu sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zatem czynność ta jest dla Sądu wiążąca.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.