Uzasadnienie
Dom [...] Sp. j. w E. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 29 stycznia 2016r. uchylającą decyzję Burmistrza O. z dnia 9 maja 2013r. w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 169 075,20 zł za usunięcie gatunku jesion wyniosły z terenu nieruchomości przy ul. [...] w O. W skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Podnieść należy, że skarżąca nie wskazała żadnej okoliczności wskazującej na spełnienie przesłanki określonej w powołanym przepisie. Ponadto wskazać należy, iż wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania a tym samym takich, które wywołują skutki prawne. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (patrz: T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Warszawa 2000r. str. 154). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jest to decyzja, która nie kończy postępowania administracyjnego, a tym samym nie podlega wykonaniu w wyżej rozumianym sensie. Nie można zatem orzekać o wstrzymaniu jej wykonania.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.