Uzasadnienie
E. K. - skarżący decyzję w sprawie zasiłku celowego specjalnego - złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Oświadczył, iż jest osobą samotną, utrzymuje się z emerytury w wysokości 512,66 zł netto i posiada jedynie 34-metrowe mieszkanie mieszczące się w 110-letnim garażu. Miesięcznie wydatkuje: 180-220 zł na leki, 98 zł na czynsz, 54 zł na gaz, 85 zł na prąd. Zalega z uiszczeniem 50 zł za odbiór śmieci i nieczystości.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o informacje poświadczone przez skarżącego należy przyjąć, iż znajduje się on w takiej właśnie sytuacji. Stąd też w oparciu art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
- - powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.