Uzasadnienie
W. i F. Ł. wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" utrzymujące w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" odmawiające sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Kolegium z dnia 28 lipca 2008r. nr "[...]" utrzymującej w mocy decyzję Kolegium z dnia 21 kwietnia 2008r. nr "[...]" w sprawie odmowy uchylenia decyzji Kolegium z dnia 19 marca 2003r. nr "[...]" odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta i Gminy z dnia 12 października 1989r. nr "[...]" w sprawie nieodpłatnego przekazania na własność J. P. ½ udziału w działce gruntu nr "[...]" o powierzchni "[...]" ha położonej we wsi K., gm. W. Postanowieniu zarzucili złamanie prawa konstytucyjnego i administracyjnego poprzez nieuzasadnioną ochronę błędnie wydanej decyzji z dnia 12 października 1989r., jak również zarzucili błędne zadekretowanie przedmiotu sprawy z decyzji na przedmiot orzeczenia o wykonaniu aktu nadania z dnia 15 marca 1952r. gospodarstwa rolnego za mienie pozostawione na wileńszczyźnie.
Wnieśli o uchylenie skarżonego postanowienia stwierdzając, iż wadliwość decyzji winna zostać stwierdzona, zaś sprawa przekazana do I Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego celem stwierdzenia zasiedzenia działki nr "[...]" w ½ udziału przez następców prawnych i rzeczywistych użytkowników gospodarstwa rolnego prowadzonego od 1952r.
Skarga powyższa została złożona za pośrednictwem organu odwoławczego w dniu 20 kwietnia 2010r. – data nadania przesyłki w UP W. (karta 9 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu.
Podnieść należy, iż skarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" zostało doręczone skarżącym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 19 marca 2010r. (karta 111 akt administracyjnych).
Stosownie zaś do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Skoro zatem w niniejszej sprawie W. i F. Ł. doręczono postanowienie w dniu 19 marca 2010r. to trzydziestodniowy termin upływał w dniu 18 kwietnia 2010r. Ponieważ jednak ostatni dzień tego terminu upływał w niedzielę, stosownie do art. 83 § 2 ustawy ppsa, termin ten upłynął faktycznie w dniu 19 kwietnia 2010r., gdyż po myśli powołanego wyżej przepisu, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga w powyższej sprawie została natomiast sporządzona oraz złożona za pośrednictwem urzędu pocztowego dopiero w dniu 20 kwietnia 2010r., czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy ppsa.
W związku z powyższym Sąd stwierdzając, iż skarga W. i F. Ł. na postanowienie Kolegium z dnia "[...]" wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.
Na marginesie jedynie należy wskazać, iż skarżący nie wystąpili wraz z wniesieniem skargi z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, jak również nie wskazali przyczyn jego uchybienia.