Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2017 r., Wojewoda "[...]"stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta "[...]" z dnia 13 grudnia 2017 r., którą wymeldowano "[...]" z pobytu stałego w lokalu "[...]"
W skardze, złożonej na tę decyzję do tut. Sądu, skarżący podał, że jego nieobecność w mieszkaniu spowodowana była pobytem w zakładzie karnym i problemami adaptacyjnymi po powrocie na wolność, w związku z którymi podjął leczenie w Węgorzewie i terapię w "[...]". Wyjaśnił, że z powodu choroby alkoholowej uchybił terminowi do wniesienia odwołania.
W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 449/17, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w związku z niewykonaniem przez skarżącego wezwania do wypełnienia formularza o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 24 sierpnia 2017 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 5 października 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 12 października 2017 r.
Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, skarga podlega odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.