Uzasadnienie
Pismem z dnia "[...]" nr "[...]" Dyrektor Wydziału Komunikacji w Urzędzie Miasta O. poinformowała S. A., iż realizacja złożonego przez niego wniosku o wydanie uprawnień diagnosty jest możliwa jedynie na zasadach określonych przepisami art. 84 ust. 2 i 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym i podtrzymała swoje stanowisko zawarte we wcześniejszych pismach. Pismo to doręczono stronie w dniu 26 maja 2011r.
W dniu 2 czerwca 2011r. bezpośrednio do tut. Sądu wpłynęła skarga S. A. na powyższe pismo, które skarżący określił jako decyzję. Jednakże w uzasadnieniu skargi podał, iż w dniu 7 września 2010r. złożył wniosek o dokonanie wpisu jego uprawnień do rejestru diagnostów i sprawa do dziś nie jest załatwiona. Skarżący zarzucił, iż organ i jego pracownik utrudniają postępowanie w tej sprawie i stawiają nowe bezzasadne warunki. Podał, iż posiada wieloletnią praktykę i przygotowanie zawodowe. Obecnie jest osobą bezrobotną i ma ofertę pracy w zawodzie diagnosty, z której nie może skorzystać. Powyższa skarga została przesłana do organu w dniu 6 czerwca 2011r.
W piśmie organu, które zostało nadesłane wraz z aktami sprawy wskazano, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, pomimo dołączenia do niej nowych dokumentów.
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2011r. skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy jego skarga dotyczy pisma Dyrektora Wydziału Komunikacji w Urzędzie Miasta O. z dnia "[...]", czy też jest skargą na bezczynność (przewlekłość) postępowania organu w załatwieniu jego wniosku, a w tym ostatnim przypadku – o podanie czy składał zażalenie na niezałatwienie sprawy lub przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższej instancji, a jeśli tak – o nadesłanie odpisu tego zażalenia wraz z potwierdzeniem jego wniesienia do organu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lipca 2011r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przede wszystkim należy podnieść, iż art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określa, jakie akty lub czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z § 2 pkt 1 tego artykułu skarga służy na decyzje administracyjne.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Wydziału Komunikacji w Urzędzie Miasta w O. w sprawie wydania uprawnień diagnosty, które trudno uznać za decyzję administracyjną. Wprawdzie zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 ze zm.) uprawnienie do wykonywania badań technicznych pojazdów wydaje starosta, co oznacza, iż organ ten orzeka w drodze decyzji administracyjnej. Jednakże zaskarżone pismo za taką decyzję nie można uznać. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż pismo skierowane do strony może być uznane za decyzję jeśli zawiera podstawowe elementy, takiej jak: wskazanie organu wydającego, adresata decyzji, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby upoważnionej (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 1999r. Sygn. akt I SA 1509/98, LEX nr 48728, wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r. Sygn. akt III SAB 34/01, LEX Nr 79247).
Przedmiotowe pismo nie zawiera rozstrzygnięcia, a jedynie informację. Ponadto zostało podpisane przez Dyrektora Wydziału w Urzędzie Miasta O., bez wskazania upoważnienia Prezydenta Miasta, który jest organem w tej sprawie. Nawet jednak, gdyby przyjąć iż pismo to można zakwalifikować jako decyzję administracyjną, to skarga i tak podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym. Od decyzji organu pierwszej instancji stronie służy odwołanie do organu wyższej instancji, którym w tym wypadku jest samorządowe kolegium odwoławcze. Wobec zatem niewyczerpania trybu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym skarga jest niedopuszczalna.
Podnieść ponadto należy, iż z uwagi na wskazanie przez skarżącego w uzasadnieniu skargi, iż jego sprawa nie jest dotychczas załatwiona Sąd powziął wątpliwość, czy skarga nie dotyczy bezczynności organu lub przewlekłości w załatwieniu wniosku skarżącego. Dlatego Sąd wystąpił do skarżącego o wyjaśnienie tej kwestii, lecz skarżący odpowiedzi nie udzielił. Wskazać przy tym należy, iż aby skutecznie wystąpić ze skargą na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania także należy wyczerpać środki służące w postępowaniu administracyjnym, a mianowicie wystąpić do organu wyższej instancji (w tym wypadku do samorządowego kolegium odwoławczego) z zażaleniem na niezałatwienie sprawy lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżący nie nadesłał potwierdzenia, iż z takim zażaleniem występował. Zatem także w tym wypadku skargę jako niedopuszczalną należałoby odrzucić.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.