Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, po rozpoznaniu zażalenia A.D., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z "[...]" odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, położone w budynku mieszkalnym w S. spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej.
Na to postanowienie A.D. prowadząca działalność wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając mu naruszenie art. 12 ust. 2 pkt 10 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym poprzez stwierdzenie, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej położone w S. nie spełniają wymagań określonych przepisami o ochronie przeciwpożarowej, podczas gdy obiekt ten nie spełnia ich tylko, jeśli chodzi o wytwarzanie i obrót materiałami wybuchowymi, błędną interpretację § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów poprzez przyjecie, że ww. obiekt przeznaczony do magazynowania materiałów wybuchowych i amunicji nie spełnia wymagań ochrony przeciwpożarowej, naruszenie art. 12 ust. 5 pkt 11 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz § 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 21 lutego 2002r. w sprawie instytucji wydających opinie o możliwości spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych podczas wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym poprzez uznanie, że organy straży pożarnej mogą badać spełnienie przez obiekt magazynowy wymagań, o których mowa w cytowanym rozporządzeniu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z 27 maja 2010r. A.D. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz pouczona, iż wpis winien być uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Kolejnym zarządzeniem z tej samej daty Przewodniczący Wydziału II Sądu wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braku formalnego wniesionej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej poprzez podpisanie wniesionej skargi i nadesłanie jej do Sądu. Pouczono skarżącą, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowodowuje odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do wezwania załączono nadesłaną skargę z 28 kwietnia 2010r.
W dniu 31 maja 2010r. oba zarządzenia zostały doręczona skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki (karta 19 akt). Przesyłka pokwitowana została przez dorosłego domownika – A.D.
W dniu 1 czerwca 2010r. skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 100 zł, nie nadesłała natomiast przesłanej jej skargi z własnoręcznym podpisem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy skarżąca uiściła w terminie wpis sądowy, jednakże nie usunęła braku formalnego wniesionej skargi poprzez jej podpisanie w terminie do dnia 7 czerwca 2010r.
Stosownie do art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawa ppsa. każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2 powołanego przepisu).
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej - art. 49 § 1 ustawy ppsa. Stosownie zaś do art. 57 § 1 ustawy ppsa. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Natomiast w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy ppsa.
Jak wynika z przekazanej sądowi skargi nie została ona osobiście podpisana przez A.D., wobec czego stosownie do art. 49 § 1 ustawy ppsa wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia strona skarżąca odebrała je w dniu 31 maja 2010r. Odbiór przesyłki pokwitował dorosły domownik B.D., wobec czego skutecznego doręczenia dokonano w trybie art. 72 § 1 ustawy ppsa. Skarżąca winna zatem skutecznie uzupełnić brak formalny wniesionej skargi polegający na braku osobistego jej podpisu w terminie do dnia 7 czerwca 2010r. Pouczono skarżącą o konsekwencji nie uzupełnienia braku formalnego skargi, lecz pomimo tego strona nie nadesłała podpisanej skargi do Sądu.
W tym stanie sprawy pomimo, iż został uiszczony wpis nie uzupełniono braku formalnego skargi, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy ppsa.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. zgodnie, z którym są z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Na marginesie należy jedynie wyjaśnić, że odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.