Uzasadnienie
W dniu 12 maja 2015r. Spółka A (dalej jako: "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję kasacyjną tego organu z dnia "[...]", nr "[...]", uchylającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obiektu "Centrum Handlowego" na wskazanych działkach w O. przy ul. "[...]" i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Spółka uiściła wymagany wpis od wniesionej skargi w kwocie 500 zł.
Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wadliwe uchylenie decyzji, art. 107 § 3 k.p.a. wobec nieustosunkowania się do argumentów odwołania i składanych pism procesowych, art. 10 k.p.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że brak zawiadomienia stron postępowania stanowi podstawę do uchylenia decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę, art. 28 ust. 2-4 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i konstruowanie interesu prawnego z pominięciem ustaleń decyzji środowiskowej oraz art. 86 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez wadliwe przyjęcie, że organ architektoniczno-budowlany samodzielnie, z pominięciem decyzji środowiskowej, ustala zakres oddziaływania inwestycji, a tym samym i strony postępowania, nie będąc związany decyzją środowiskową.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Pismem procesowym z dnia 21 maja 2015r. Spółka cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.