Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 6 lipca 2010r., oddalił skargę K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Pismem z dnia 14 lipca 2010r. K. R. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżąca podniosła, że nie była w stanie złożyć wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z powodu konieczności sprawowania opieki nad chorą osobą. Jednocześnie w piśmie opatrzonym tą samą datą 14 lipca 2010r., zwróciła się o wydanie jej odpisu przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (na mocy art. 87 § 1 i § 2 ustawy ppsa). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa).
Natomiast odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy wskazać, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.).
W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., IISA/Ka 1977/00, niepubl.) Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna.
W sprawie należało więc dokonać oceny, czy skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdej należycie dbającej o swoje interesy osoby. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, aby niezachowanie terminu, nastąpiło bez jej winy. Okoliczność, na którą powołuje się K. R. nie stanowi przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Konieczność opieki nad osobą chorą nie może być usprawiedliwieniem niedochowania terminów czynności, które leżą przecież w interesie skarżącej. Tym bardziej, że czynność w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest przedsięwzięciem pochłaniającym dużą ilość czasu. Dlatego też trudno przyjąć, że strona skarżąca nie była w stanie zapewnić krótkiej opieki dla swojej podopiecznej, tak aby w tym czasie sporządzić i nadać np. w urzędzie pocztowym stosowny wniosek. K. R. mogła również posłużyć się w tym celu pomocą innych osób, tym bardziej, że jak sama wskazała w skardze, opiekę nad K. S. sprawuje ona razem z mężem.
Wydaję się więc, że w ciągu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku skarżąca mogła zorganizować opiekę nad jej podopieczną - choćby przez jej męża – tak aby w tym czasie dopełnić stosownej czynności. Jakkolwiek postawa skarżącej przy sprawowaniu opieki nad chorą osobą jest godna uznania i z pewnością wymagaj z jej strony poświęcenia, to jednak w ocenie Sądu przekraczając termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie dochowała ona obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdej należycie dbającej o swoje interesy strony.
Reasumując, według Sądu zatem przedstawiona przez K. R. okoliczność w niewystarczającym stopniu uprawdopodabnia brak jej winy w uchybieniu terminu odnośnie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.