Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2016r. M.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej z dnia [...] sprawie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] i odmowy przyznania zasiłku celowego. Zarzucił, że wbrew stanowisku Kolegium jego odwołanie wpłynęło do organu w terminie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowiskom wyrażone w skarżonym postanowieniu o uchybieniu terminu przez skarżącego do złożenia odwołania.
Pismem procesowym z dnia 13 maja 2016r. M.K. złożył wniosek o wycofanie swojej skargi i nie nadawanie jej dalszego biegu.
Podczas rozprawy w dniu 17 maja 2016r. pełnomocnik Kolegium z uwagi na pismo procesowe skarżącego z dnia 13 maja 2016r., wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: ustawa ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony skarżącej z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie zostało wprawdzie uzasadnione przez skarżącego, jednak dyspozycja art. 60 ustawy ppsa. nie wymaga takiego uzasadnienia wniosku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.