Uzasadnienie
"[...]" złożył do tut. Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 1215/14.
Sędziowie WSA Katarzyna Matczak i Tadeusz Lipiński zażądali wyłączenia od rozpoznawania sprawy z powyższej skargi. Sędziowie wskazali, że skarżący złożył do Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o objęcie ich postępowaniem dyscyplinarnym oraz wystąpił na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 1 października 2015 r., gdzie zarzucił sędziom m.in. brak bezstronności. Sędziowie stwierdzili, że pomimo braku ustawowych przesłanek, dobro wymianu sprawiedliwości wymaga, aby zostali wyłączeni ze składu rozpoznającego przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego stanowi istotną gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 930/12).
Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wprawdzie z treści żądań nie wynika, aby istniały ustawowe przesłanki wyłączenia sędziów, ale z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, wyłączenie w niniejszej sprawie jest uzasadnione na mocy art. 19 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.