Uzasadnienie
Zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych, H.Ł. (64 l.) podała, iż: jest osobą chorą, niezdolną do samodzielnej egzystencji; otrzymuje 800 zł emerytury; prowadzi gospodarstwo domowe z bezrobotnym synem (44 l.); brakuje jej na leki i żywność; jedyny jej majątek stanowi dom (50 m2) na działce o powierzchni 5 arów (w którym mieszka również drugi "syn z synową bez pracy"). Do wniosku załączone zostały kopie orzeczenia zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności oraz decyzji o przyznaniu zasiłku celowego.
Zgłoszony postulat należało uznać za zasadny.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3-4 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części, stanowiące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje przedstawione przez skarżącą dają podstawę do stwierdzenia, iż posiadane przez nią środki z trudem wystarczają na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych, w związku z czym nie stać jej na poniesienie choćby części kosztów sądowych.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.