Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], którą na podstawie art. 17 ust. 1, 1a i 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówił przyznania H.P. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem L.P. W uzasadnieniu organ podzielił ocenę, że wnioskodawczyni nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem, gdyż nie pracowała zawodowo i nadal nie pracuje.
Wcześniej decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło decyzję Burmistrza z [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i orzekło o przyznaniu H.P. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem L.P. na okres od dnia 1 lutego 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w wysokości 520 zł.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) H.P. poinformowano pismem z dnia 15 lutego 2013 r., że z dniem 30 czerwca 2013 r. wygasa decyzja przyznająca jej świadczenie pielęgnacyjne.
W dniu 19 sierpnia 2013 r. H.P. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu. Podkreśliła, że niepełnosprawność męża datuje się wcześniej lecz od pobytu w wojsku uległa poważnemu nasileniu. W szkole przed pójściem do wojska mąż ciężko chorował.
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. II SA/Ol 809/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie w związku z wystosowaniem przez grupę posłów wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie nieważności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia.
W dniu 16 maja 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej (karta 33 akt), w którym wycofała wniesioną skargę na decyzję z dnia [...], prosząc o szybkie zakończenie postępowania sadowego
Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. II SA/Ol 809/13 podjęto postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.