Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 475/23

Uzasadnienie

Z akt sprawy przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wraz ze skargą wynika, że R. C. (dalej jako: strona lub skarżący) 22 sierpnia 2022 r. złożył wniosek o wypłatę dodatku węglowego, wskazując adres miejsca zamieszkania: [...].

Działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej jako: organ I instancji) decyzją z 28 grudnia 2022 r. odmówił przyznania wnioskowanego dodatku węglowego. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że 7 marca 2022 roku skarżący dokonał wpisu do CEEB dla nieruchomości pod adresem [...] podając zainstalowany lecz nie eksploatowany kocioł na paliwo stałe opalany drewnem kawałkowym. Natomiast dane adresowe wskazane w deklaracji nie są tożsame z danymi wskazanymi we wniosku o dodatek węglowy - adres zamieszkania ul. [...]. W dniu 4 października 2022 roku skarżący dokonał zmiany w deklaracji CEEB zainstalowanych źródeł oraz stosowanego paliwa z drewna kawałkowego na węgieł i paliwa węglopochodne. W związku z powstałymi wątpliwościami dotyczącymi danych zawartych we wniosku 15 grudnia 2022 roku podjęto próbę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Organ I instancji ustalił na podstawie informacji ze środowiska, że wnioskodawca przebywa poza granicami kraju, jest właścicielem nieruchomości pod adresem [...] i przebywa w niej okazjonalnie. W związku z powrotem wnioskodawcy do kraju 23 grudnia 2022 roku organ I instancji podjął próbę ustalenia terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w lokalu na co wnioskodawca nie wyraził zgody.

Odwołanie od decyzji złożył skarżący. W treści odwołania wskazał, że 22 sierpnia 2022 r. korzystając z przysługującego prawa złożył wniosek o przyznanie dodatku węglowego. Decyzją z 19 września 2022 r. odmówiono mu przyznania dodatku węglowego. W wyniku złożonego odwołania decyzją z 7 listopada 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący argumentował, że jednym źródłem utrzymania jest zasiłek opiekuńczy w kwocie 620 zł, który otrzymuje w związku z opieką nad babcią K. K., która mieszka w miejscowości [...]. Nikt inny poza skarżącym nie mógł się babcią zaopiekować (jego rodzice są osobami z orzeczeniami o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności). Codziennie dojeżdża do babci, czasami nocuje, aby przygotować opał, napalić w mieszkaniu, wykonać drobne naprawy w jej domu, coś ugotować, zrobić zakupy, zawieść babcię do lekarza, na wyniki itd.

Skarżący podniósł dalej, że będąc 16 grudnia 2022 r. z babcią na zakupach w [...] udał się do GOPS aby zapytać jak wygląda sytuacja w jego sprawie i wtedy dowiedział się, że poprzedniego dnia podjęto próbę przeprowadzenia wywiadu w jego miejscu zamieszkania i nikogo nie zastano. Skarżący wyjaśnił, że nie przebywa za granicą, ale najczęściej u babci. Pomimo interwencji w organie do 22 grudnia 2022 r. nikt z pracowników GOPS nie skontaktował się z nim i nie przyjechał na wywiad, pomimo, że codziennie do ok. godz. 15 czekał na pracowników GOPS. 23 grudnia 2022 r. o godz. 14 podczas rozmowy telefonicznej pracownik GOPS poinformował go, że chce teraz przyjechać do niego na wywiad.

W związku z tym, że w tym dniu robił porządki u babci oraz wyjechał po zakupy do [...] nie miał możliwości udostępnić swojego lokalu pracownikom GOPS. Skarżący podniósł, że nie miał powodu aby unikać oględzin. Płaci należne opłaty za wywóz nieczystości, złożył stosowne deklaracje, ma dwa piece na paliwo stałe - od nikogo ich nie przynosi, więc nie rozumie w czym jest problem aby go wcześniej powiadomić o planowanych oględzinach. Wskazał, że pracownicy GOPS wiedzą, że opiekuje się babcią.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: Kolegium, organ odwoławczy lub organ II instancji) rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym decyzją z 17 lutego 2023 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zasady i tryb przyznawania, wypłacania oraz wysokości dodatku węglowego oraz właściwość organów w tych sprawach reguluje ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 141; dalej jako: u.d.w. lub ustawa).

Podniosło, że w złożonej przez stronę 7 marca 2022 r. deklaracji zainstalowane źródło ciepła to kocioł na paliwo stałe (węgiel, drewno, pellet lub inny rodzaj biomasy) z ręcznym podawaniem paliwa/zasypowy, rodzaj stosowanego paliwa stałego - drewno kawałkowe, jako dane adresowe wskazano [...]. W deklaracji złożonej w dniu 4 października 2022 r. (korekta) skarżący wyjaśnił już rodzaj stosowanego paliwa to węgiel i węglopochodne oraz dane adresowe tożsame z tymi, którego dotyczy deklaracja. Z weryfikacji danych zawartych w rejestrze PESEL wynika, że skarżący jest zameldowany w [...].

Kolegium wskazało, że z kwestionariusza wywiadu środowiskowego wynika, że w dniu 15 grudnia 2022 r. pracownicy GOPS udali się do mieszkania skarżącego celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Wnioskodawcy w mieszkaniu nie zastano. Budynek w którym znajduje się mieszkanie to budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej. Ze względu na brak możliwości przeprowadzenia wywiadu z wnioskodawcą rozpytywano sąsiadkę, która poinformowała, że skarżący przebywa obecnie za granicą i wróci może na Święta Bożena Narodzenia, w lokalu tym nie mieszka, posiada jedynie nieruchomość, w której przebywa okazjonalnie.

Kolegium wskazało dalej, że 23 grudnia 2022 r. podjęto próbę kontaktu ze celem umówienia się na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego pod adresem wskazanym we wniosku. Podczas rozmowy telefonicznej skarżący poinformował, że (cyt.) "..nie ma go w miejscu podanym we wniosku i nie będzie jeździł na nasze zawołanie, a pieniędzmi z dodatku węglowego mamy się nażreć". Do akt załączono również zdjęcia ekranu telefonu, z którego podejmowano próby kontaktu ze skarżącym.

Zdaniem Kolegium z uwagi na dokumentację złożoną przez odwołującego się, organ podejmował, jak wynika z akt administracyjnych, próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, jednakże nie doszło do jego przeprowadzenia z przyczyn niezależnych od organu.

Kolegium wyjaśniło, że skoro organ ustalił, że wnioskodawca nie zamieszkuje pod danym adresem wskazanym we wniosku (co najwyżej krótkotrwale przebywa), to należało odmówić przyznania dodatku węglowego z tego właśnie powodu.

W złożonej skardze powyższej decyzji skarżący zarzucił:

1. 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia oraz mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym przyjęciu, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem [...], stan faktyczny gospodarstwa domowego skarżącego nie jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego i doszło do niewyrażenia zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, podczas gdy ustalenia te stoją w sprzeczności z zaistniałym stanem faktycznym wynikającym z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, innych toczących się postępowaniach prowadzonych przez Wójta Gminy [...] i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz wiedzy organu wydającego zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą wynikającej z innych postępowań,
2. 2. naruszenie art. 2 ust. 12,15b,15d, 15e, 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022r. o dodatku węglowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę przyznania świadczenia w formie dodatku węglowego i uznanie, że stan faktyczny gospodarstwa domowego skarżącego nie jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego i doszło do niewyrażenia zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, co jest niezgodne z zaistniałym stanem faktycznym,
3. 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., przez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sposób należyty, niezebranie w sposób pełny materiału dowodowego, a także dokonanie jego niewłaściwej oceny skutkującej uznaniem, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem [...], podczas gdy ustalenia te stoją w sprzeczności z zaistniałym stanem faktycznym wynikającym z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, innych toczących się postępowaniach oraz wiedzy organu wydającego zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą i stoją w sprzeczności z faktem posiadania i hodowania przez skarżącego w miejscu zamieszkania zwierząt gospodarskich, tj. kur, kotów i papug, które wymagają stałego nadzoru oraz opieki przez skarżącego.

Jednocześnie skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z załączonych dokumentów, to jest: decyzji Wójta Gminy z 8.11.2022r. o przyznaniu świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego z kopertą, faktury nr [...], dowodów wpłaty [...], faktury [...] z dnia 16.08.2021r., potwierdzeń dokonanych opłat za śmieci, na okoliczność zamieszkania skarżącego pod adresem [...] i bieżącego dokonywania opłat w związku z zamieszkaniem pod tym adresem.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał argumentację przedstawioną w odwołaniu. Podniósł zarzut błędnego przyjęcia przez organy administracji, że nie zamieszkuje pod adresem [...] [...]. W ocenie skarżącego organy administracyjne wbrew logice, posiadanej wiedzy wynikającej z innych postępowań oraz w oparciu o informacje od sąsiadki w żaden sposób niezweryfikowane o rzekomym przebywaniu skarżącego za granicą i w oparciu o niczym nieuprawnione ustalenia o rzekomym powrocie wnioskodawcy do kraju, wbrew faktycznemu stanowi uznały, że skarżący nie zamieszkuje pod adresem [...].

Skarżący argumentował, że podnoszone przez niego okoliczności, takie jak sprawowanie opieki nad 90 letnią babcią, której jest jedyną osobą bliską sprawującą pomoc, hodowanie pod adresem w [...], kur, papug i posiadanie kilku kotów, które wymagają stałego zajmowania się i karmienia, pokrywanie kosztów wywozu śmieci, opłacanie podatków, czy też prowadzenie dotychczasowych spraw w Gminie i wysyłanie w związku z nimi korespondencji do skarżącego na adres [...], identycznie jak w niniejszej sprawie, jednoznacznie wskazują, że skarżący mieszka pod tym adresem, tam jest jego centrum życiowe i z tym adresem wiąże swoją przyszłość.

Natomiast twierdzenie, że skarżący przebywa za granicą i mieszka gdzie indziej, są twierdzeniami nie mającym żadnego uzasadnienia. Jedynym miejscem do którego skarżący jeździ, to jest jego dom rodzinny w [...] przy ul. [...]. Natomiast miejscem, w którym skarżący może przebywać okresowo poza miejscem swojego zamieszkania jest mieszkanie babci, która nie mieszka za granicą, a mieszka w [...]. Babci, którą skarżący się opiekuje i w związku z tym pobiera zasiłek opiekuńczy i do której jeździ codziennie lub musi u niej nocować, gdy babcia gorzej się czuje.

Skarżący wyjaśnił również, że wbrew twierdzeniom organu 23 grudnia 2022 r. nie odmówił możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i chciał się umówić na jego przeprowadzenie, ale urzędniczka z nim kontaktująca się, nie dała skarżącemu możliwości umówienia się na wywiad środowiskowy w tym samym dniu lub innym terminie.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Kolegium wyjaśniło, że odmowa przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 15b ustawy, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jej podejmowaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego.

Należy również podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając niniejszą sprawę, sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu dodatku węglowego. Organ odwoławczy odmówił przyznania skarżącemu dodatku węglowego wskazując, że materiał dowodowy nie potwierdza, że skarżący zamieszkuje pod adresem w [...], ponadto zdaniem organu odwoławczego nie doszło do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z przyczyn niezależnych od organu.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy u.d.w., a w szczególności art. 2 ust. 1 tej ustawy, który stanowi, że dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 1) i 2) u.d.w. przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się: osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe).

Wskazać należy, że ażeby dodatek węglowy mógł być przyznany strona musi zamieszkiwać oraz gospodarować w budynku.

Wyjaśnić należy, że "przepisy ustawy o dodatku węglowym nie precyzują jak rozumieć pojęcie zamieszkiwania, zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego. W tym zakresie należy więc uwzględnić treść art. 25 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu jego przesłanek świadczą dwie okoliczności - zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, tj. miejscem gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe" (por. wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 56/23; orzeczenie dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, dalej jako: CBOIS).

Pojęcie miejsca zamieszkania, przyjęte w art. 25 Kodeksu cywilnego, jest więc konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus). Oba te elementy muszą występować łącznie. Przerwa w przebywaniu spowodowana szczególnymi okolicznościami (...), nie zmienia jednak miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym (por. wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1842/21; orzeczenie dostępne w CBOIS).

Przyjąć więc należy, że konieczną przesłanką do otrzymania dodatku węglowego jest zamieszkiwanie w budynku. W ocenie sądu organy nie wykazały w sposób wystarczający, że skarżący w budynku nie zamieszkuje. W tej mierze nie jest wystarczające odwołanie się do rejestru PESEL, z którego wynika miejsce zameldowania, które nie zawsze pokrywa się z miejscem zamieszkania. Zresztą skarżący wskazuje, że oprócz stałego miejsca zameldowania w domu rodzinnym w [...], posiada również zameldowanie na pobyt czasowy (w miejscu zamieszkania babci, którą się opiekuje), co potwierdza wyciąg z rejestru PESEL.

Ponadto nie jest wystarczająca do podważenia miejsca zamieszkania okoliczność wynikająca z kwestionariusza wywiadu środowiskowego, z którego wynika, że 15 grudnia 2022 r. skarżący nie przebywał pod wskazanym adresem w [...], ponieważ był za granicą. O ile taki wyjazd za granicę nie był wyjazdem na stałe - tylko czasowym - to ta okoliczność nie wyklucza jeszcze zamieszkiwania pod wskazanym adresem. W tym miejscu sąd zauważa, że skarżący do skargi załączył decyzję organu I instancji z 8 listopada 2022 r., którą organ ten przyznał skarżącemu specjalny zasiłek opiekuńczy. W decyzji widnieje adres zamieszkania [...]. Jak należy rozumieć skoro skarżący opiekuje się babcią to nie może na stałe zamieszkiwać za granicą, ale musi zamieszkiwać w miejscowości pobliskiej z której może w rozsądnym czasie dojechać do podopiecznej. Wątpliwości odnośnie do miejsca zamieszkania pod innym adresem pogłębia także fakt, że w trakcie postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego skarżący odbierał korespondencję z adresu w [...].

Kolejną przesłanką konieczną do przyznania dodatku węglowego jest gospodarowanie w budynku. Skarżący wskazuje w tej mierze na inwentarz żywy (kury, papugi, koty) co może świadczyć o jego zamieszkiwaniu i gospodarowaniu pod wskazanym adresem. O gospodarowaniu w budynku mogą świadczyć także podpisane umowy na dostarczanie mediów i związane z tym opłaty, na które zresztą skarżący wskazuje w skardze.

Nie ulega wątpliwości jak słusznie wskazują organy, że stosownie do treści art. 2 ust. 15b ustawy, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c ustawy). W sprawie oczywistym jest, że takie wątpliwości wystąpiły na co wskazywał organ I i II instancji w wydawanych decyzjach. Związane to było chociażby z pierwszym wnioskiem z 7 marca 2022 r. dotyczącym wpisu do CEEB dla nieruchomości pod adresem [...], gdzie skarżący wskazał na zainstalowany piec opalany drewnem kawałkowym, czy też dane adresowe, które nie były tożsame z danymi wskazanymi we wniosku o dodatek węglowy - adres zamieszkania ul. [...].

W tym miejscu wyjaśnić należy, że skarżący wskazuje, że adres w [...] podany we wniosku z 7 marca 2022 r. związany był właśnie z jego adresem zameldowania, nie zaś zamieszkania w tej miejscowości. Także okoliczności związane z ewentualnym przebywaniem skarżącego za granicą wymagały sprawdzenia. Skarżący o ile chce otrzymać wspomniany dodatek węglowy musi współpracować z organem, a brak współpracy może stanowić podstawę do odmowy przyznania dodatku. Słusznie organy wskazują w tej mierze na art. 2 ust. 15e u.d.w., zgodnie z którym niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego.

W ocenie sądu jednak kwestia braku wyrażenia zgody na przeprowadzenie wywiadu nie została dostatecznie wyjaśniona. Skarżący podnosi konsekwentnie, że nie odmawiał zgodny na przeprowadzenie takiego wywiadu, wręcz przeciwnie wyjaśnia, że taki wywiad jest w jego interesie. Podnosi wreszcie, że opiekuje się babcią. Wskazuje na problemy komunikacyjne z organem, chociażby, że 23 grudnia robił zakupy świąteczne dla babci. Skarżący wywodzi, że sprawowana opieka mogła być przyczyną jego częstej nieobecności w domu w [...] oraz powodować problemy komunikacyjne z organem. Przeprowadzenie wywiadu środowiskowego jest więc konieczne. Wywiad taki wraz z innymi dowodami może przesądzić o faktycznym źródle ogrzewania domu, o miejscu zamieszkania skarżącego i o gospodarowaniu w miejscu zamieszkania. Dlatego ewentualna odmowa skarżącego na przeprowadzenie wywiadu musi być wykazana ponad wszelką wątpliwość przez organ.

Mając powyższe na uwadze sąd przyjął nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, że decyzja w sprawie wydana została przedwcześnie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy wezmą pod uwagę wskazaną powyżej wykładnię miejsca zamieszkania oraz gospodarowania i ocenią według wymienionych przesłanek. Organ I instancji – jeżeli uzna to za konieczne – przeprowadzi wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania skarżącego, a ewentualną odmowę udokumentuje.

Mając na względzie powyższe Sąd uchylił zarówno decyzję organu II, jak i I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. i c. w zw. z art. 135 p.p.s.a.