Uzasadnienie
A.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zwolnienia ze służby.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że przebywała ona w szpitalu w związku z porodem, wobec czego zwalniając ją ze służby dokonano błędnej wykładni przepisów prawa materialnego – art. 43 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej i niewłaściwie zastosowano art. 25 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, a także naruszono przepisy postępowania - art. 10 § 1 Kpa.
Decyzją z dnia 29 kwietnia 2009r. Nr "[...]" Dyrektor Izby Celnej w wyniku wniesienia skargi uchylił własną decyzję z dnia "[...]", jak też decyzję wydaną w I instancji z dnia "[...]" oraz umorzył postępowanie I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę z 29 kwietnia 2009r. Dyrektor Izby Celnej, wobec uwzględnienia skargi w całości, wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: ustawą ppsa).
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej działając jako organ II instancji skorzystał z tej możliwości uchylając w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa. zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją własną decyzję z dnia "[...]" i uwzględniając skargę w całości umorzył postępowanie I i II instancji.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa, należało orzec o jego umorzeniu.
Koszty sądowe zasądzono w oparciu o treść art. 201 § 1 ustawy ppsa., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania sądowego z przyczyny określonej w art. 54 § 3 uppsa. Na zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw składają się zatem kwota 240 zł wynikająca z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz kwota 17 zł za poniesioną opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa.