Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2010 r. A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]" r. nr "[...]" w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz na uchwały Nr "[...]", nr "[...]", nr "[...]" ustalające opłaty za wywóz śmieci z nieruchomości rekreacyjnych położonych na terenie tej gminy, których to nieruchomości są właściciele innych gmin. Zarzucił, iż nie jest mieszkańcem gminy G. i żadne referenda nie mogą go dotyczyć. Poza tym Spółdzielnia Mieszkaniowa pobiera od niego co miesiąc kwotę 19,60 zł z tego tytułu i nie może ponosić opłaty po raz drugi zwłaszcza, że swoje śmieci zabiera ze sobą do O. i tam przy swoim bloku je wyrzuca do śmietnika. Zarzucił, iż nie może ponosić podwójnej opłaty za te same śmieci.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podano, że przedmiotowa skarga została złożona z naruszeniem art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. z uchybieniem 60-dniowego terminu do jej wniesienia od dnia wezwania do usunięcia naruszania prawa. Skoro bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Rady Gminy w dniu 16 kwietnia 2010 r., to 60-dniowy termin upływał z dniem 15 czerwca 2010 r., gdyż w tym czasie nie nastąpiło doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie. Odnośnie merytorycznego zarzutu skargi wyjaśniono, że uchwałą z dnia 24 kwietnia 2008 r. Rada Gminy uchwaliła przejęcie przez Gminę od właścicieli, współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz osób fizycznych będących posiadaczami nieruchomości położonej na terenie gminy obowiązek w zakresie pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych w sposób zgodny z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz przepisami odrębnymi, ustaliła wysokość opłaty za wykonywanie przejętych obowiązków oraz terminy uiszczania opłat. Kolejnymi uchwałami następowała zmiana stawek opłat za wykonywane usługi. Podjęte działania znajdują swoje oparcie w przepisach powołanej ustawy i nie naruszają prawa.
Zarządzeniem z dnia 17 września 2010 r. Przewodniczącej Wydziału II Sądu rozdzielono skargi zawarte w piśmie skarżącego z 12 lipca 2010 r. i zarejestrowano je w repertorium pod kolejnymi czteroma sygnaturami spraw.
Postanowieniem z dnia 30 września sygn. akt II SA/Ol 855/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił przedmiotową skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa, wobec uchybienia terminu do jej wniesienia.
Następnie postanowieniem z dnia 22 listopada 2010r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego i przywrócił termin do wniesienia tej skargi. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011r. oddalił wniesione w tym względzie zażalenie Rady Gminy.
W dniu 28 stycznia 2011r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału
II Sądu, skarżącemu zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł - w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 1 lutego 2011r. skarżący poinformował Sąd, iż wobec rozdzielenia do odrębnych postępowań o sygnaturach II SA/Ol 47/11, 48/11 i 49/11, jego skargi na trzy uchwały, które jak stwierdził są tej samej treści i dotyczą tego samego tematu, zdecydował się uiścić kwotę 300 zł tytułem wpisu od skargi rozpoznawanej pod sygnaturą II SA/Ol 48/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy ppsa od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
W myśl art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu sądowego, co w świetle art. 220 § 3 ustawy ppsa obligowało Sąd do odrzucenia skargi.