Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Ol 1392/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę spółki A (dalej też jako: Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, położonej w O. przy ulicy "[...]", na skutek jej podziału.
W dniu 21 maja 2014 r. Spółka, działająca przez pełnomocnika adwokata T. K., wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego w/w wyrokiem, żądając jego uchylenia i merytorycznego rozpoznania sprawy. Skarżąca wskazała, że w postępowaniu administracyjnym kontrolowanym w sprawie sygn. akt II SA/Ol 1392/12 kwestionowała wydanie decyzji na podstawie operatu szacunkowego, sporządzonego przed wszczęciem postępowania a ponadto twierdziła, że na skutek podziału wartość nieruchomości nie wzrosła. Uzasadniając wniosek o wznowienie postępowania sądowego, skarżąca wskazała, że jest kapitałowo powiązana ze spółką B, która jest obecnie stroną postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości innej nieruchomości, na skutek jej podziału.
W ocenie pełnomocnika skarżącej, sprawa ta jest identyczna ze sprawą zakończoną prawomocnym wyrokiem WSA i dotyczy podobnego stanu faktycznego. W sprawie tej Samorządowe Kolegium Odwoławcze powzięło wątpliwości co do operatu szacunkowego, stanowiącego podstawę ustalenia opłaty i uchyliło decyzję organu I instancji przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącej, wydanie przez organ odwoławczy decyzji z dnia "[...]" r., nr"[...]" spowodowało wykrycie nowej okoliczności faktycznej (błędów w operacie szacunkowym rzeczoznawcy), mającej wpływ na wynik sprawy sygn. akt II SA/Ol 1392/12. Pełnomocnik strony wywodził, że nie mógł z niej skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ o ich istnieniu Spółka dowiedziała się dopiero z w/w decyzji.
Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny, pomimo wniesionych zarzutów do operatu, uznały, że został on sporządzony prawidłowo, co spowodowało, iż skarżąca pozostawała w przekonaniu, że faktycznie operat nie jest sprzeczny z prawem i dlatego odstąpiła od zaskarżenia wyroku. Pełnomocnik skarżącej opisał na czym polegały nieprawidłowości w operacie, stanowiącym podstawę wydania decyzji kontrolowanej w postępowaniu zakończonym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 19 lutego 2013 r. zarzucając, że ani organ, ani Sąd tego nie zauważyły.
Uzasadniając zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, pełnomocnik skarżącej stwierdził, iż termin przewidziany w art. 277 p.p.s.a. należy liczyć od dnia 27 marca 2014 r. to jest doręczenia stronie decyzji SKO z dnia "[...]" Skarga o wznowienie została zatem wniesiona w terminie.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, iż w sprawie nie zaszły żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać zmianę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 lutego 2013 r. Zdaniem organu, nie wykryto żadnych nowych okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową instytucją umożliwiającą wzruszenie prawomocnego, kończącego postępowanie orzeczenia sądowego, na ściśle określonych podstawach i przy zachowaniu wszelkich warunków stawianych w przepisach działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Zanim Sąd przystąpi do badania merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania, musi dokonać sprawdzenia jej dopuszczalności. O dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach. Niespełnienie choćby jednego z tych warunków powoduje niemożność rozpoznania skargi co do istoty, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem.
Skarżąca, jako podstawę wznowienia wskazała przesłankę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a., to jest późniejsze wykrycie nowych okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a których strona nie mogła przedstawić w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie wiedziała o ich istnieniu.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania opartą na tej podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
W niniejszej sprawie skarżąca jako datę powzięcia wiadomości o nowych okolicznościach, które jej zdaniem, miały wpływ na wynik sprawy, wskazała dzień 27 marca 2014 r. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona 21 maja 2014 r. a więc z zachowaniem ustawowego terminu.
Stosownie do art. 281 p.p.s.a., Sąd odrzuca wniosek o wznowienie postępowania nie tylko wtedy, gdy termin do wniesienia skargi nie został zachowany ale także jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się zgodnie, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że wskazywana przez stronę podstawa nie zachodzi (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2009 r. I OSK 1471/09; z dnia 28 stycznia 2010 r. I OSK 44/10; z dnia 23 lutego 2013 r. II OSK 257/11)
W niniejszej sprawie już z uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania wynika, że wskazywana przez stronę podstawa prawna wznowienia nie zachodzi.
Po pierwsze zauważyć należy, iż skarżąca sformułowała w skardze o wznowienie postępowania zarzuty przeciwko organowi administracji, w szczególności przyjęcia za podstawę ustalenia opłaty adiacenckiej wadliwego operatu szacunkowego. Kwestionowanie tegoż operatu mogło jednak odbywać się w toku postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1392/12 ewentualnie w skardze kasacyjnej od wyroku wydanego w tamtej sprawie. Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym natomiast uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia, które wymienione są w dziale VII ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Muszą to być zatem następstwa zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod redakcją R.Hausera Warszawa 2013 r. str. 1008).
Ponadto przyczyny, o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. muszą dotyczyć tego samego postępowania, które poprzedzało wydanie prawomocnego wyroku, objętego skargą o wznowienie. (tamże: str. 1011). Powoływanie się zatem na okoliczności faktyczne i dowody z innego postępowania administracyjnego, z udziałem innej strony, dotyczącego zupełnie innej nieruchomości, nie wyczerpuje przesłanki określonej w art. 273 § 2 p.p.s.a., choćby okoliczności faktyczne i prawne tej sprawy były podobne.
Ponadto podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w w/w przepisie, mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r. OSK 446/04, ONSAiWSA z 2005 roku, nr 1, poz. 13; postanowienia tegoż Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. II OZ 250/10, z dnia 22 listopada 2010 r. II FSK 2135/10, postanowienie NSA z dnia 1 października 2013 r. II OSK 2284/13, dostępne w bazie orzeczeń na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. Możliwość powoływania się na nowe fakty i dowody w zakończonym postępowaniu ogranicza się zatem wyłącznie do tych okoliczności i środków dowodowych, które istniały w trakcie zakończonego postępowania.
Stosownie bowiem do art. 273 § 2 p.p.s.a., podstawę wznowienia może stanowić wyłącznie późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a które istniały w dacie wydania wyroku, lecz mimo to strona z nich nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. wydana w innej sprawie administracyjnej oraz operat szacunkowy sporządzony na potrzeby tegoż postępowania, na które to powołuje się skarżąca, nie stanowią w istocie przesłanki, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.
W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek skarżąca formalnie powołała ustawową podstawę wznowienia postępowania, to jednak w rzeczywistości przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie występuje. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 281 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.