Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z dnia "[...]" Nr "[...]" zmieniającą wcześniejszą decyzję z dnia "[...]" zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Państwu M. i A. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastruktura techniczną, zlokalizowanego na działce nr "[...]" obręb N. gm. N. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi.
W dniu 28 czerwca 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została złożona, za pośrednictwem organu odwoławczego, skarga na tę decyzję przez M. P. i A. P., w której wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W dniu 6 lipca 2006r. [zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji] M. P. i A. P. doręczono zarządzenie Z-ca Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 28 czerwca 2006r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałą osobę z obowiązku jej uiszczenia.
W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
W przedstawionym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę należało odrzucić. Wskazać należy, iż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżącym należy wyjaśnić, iż merytoryczne rozpatrzenie ich skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co oznacza, że nie jest ona dotknięta żadnymi brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie taka okoliczność nie zachodzi, bowiem wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na uiszczeniu wpisu pozostało bez reakcji.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.