Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B.G., utrzymało w całości decyzję wydaną z upoważnienia Starosty przez Podinspektora w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego z dnia "[...]" w sprawie odmowy uchylenia decyzji z dnia "[...]" o zarejestrowaniu samochodu osobowego marki "[...]" pod nr rej. "[...]".
Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożyła B.G. wnosząc o jej uchylenie, gdyż utrzymała w mocy decyzję organu I instancji wydaną wyłącznie w oparciu o przepisy prawa polskiego, które są sprzeczne z regulacjami wynikającymi z dyrektyw Wspólnot Europejskich (EWE), mających od 1 maja 2004r. pierwszeństwo przed regulacjami polskimi. Wniosła także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu zawyżonej opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od chwili zapłaty za kartę w dniu 20 lipca 2004r. oraz o zasadzenie zwrotu należnych kosztów związanych z tą sprawą.
Po wniesieniu tej skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" uchyliło własną decyzję z "[...]" oraz uchyliło decyzję z dnia "[...]" Nr "[...]" wydaną z upoważnienia Starosty przez Podinspektora w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w sprawie odmowy uchylenia decyzji z dnia "[...]" o zarejestrowaniu samochodu osobowego marki "[...]" pod nr rej. "[...]" i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona decyzja podjęta została na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast faktycznie, co wynika z protokołu posiedzenia składu Kolegium z dnia "[...]" Kolegium podjęło decyzję o uchyleniu decyzji będącej przedmiotem odwołania pani B.G. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Oznacza powyższe, iż wydana decyzja była wewnętrznie sprzeczna i jako taka zawierała kwalifikowaną wadę obligującą Kolegium do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Zwrócono uwagę, iż wniosek skarżącej zawierał żądanie wznowienia postępowania w zakresie przesłanek, o których mowa w art. 145 Kpa i z całą pewnością nie był związany z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., wobec czego nieprawidłowym było rozstrzygniecie organu I instancji na podstawie art. 145 a § 1 Kpa.
W odpowiedzi na skargę z dnia 22 lipca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wobec uwzględnienia skargi w całości, wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych rzeczonej sprawy wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze po wniesieniu skargi przez skarżącą na jego decyzję z 8 maja 2008r., uwzględnił argumenty w niej zawarte i decyzją z dnia 22 lipca 2008r. uwzględnił skargę B.G. uchylając własną decyzję z 8 maja 2007r., uchylił w całości decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia "[...]" oraz przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Mimo bowiem, iż skarga strony została przekazana Sądowi wraz z decyzją organu odwoławczego, wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa., to postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte z chwilą złożenia skargi w organie odwoławczym stosownie do art. 54 § 1 ustawy ppsa. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006. str. 439 i nast.).
Skoro w niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości uchylając w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa zaskarżoną (własną) decyzję to postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego obejmujących uiszczony przez skarżącą wpis w kwocie 200 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ustawy ppsa.