Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017r. (sygn. akt II SA/Ol 507/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę D M na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w E z dnia "[...]"r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu "[...]"r.
W dniu "[...]"r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podała, że nie zachowała tego terminu, gdyż błędnie sądziła, że dni ustawowo wolne od pracy, tj. niedziele i święta oraz soboty nie są do niego wliczane. Ponadto z uwagi na sprawowaną opiekę poprosiła o nadanie listu poleconego swoją siostrzenicę, która zrobiła to dopiero po kilu dniach. Zatem w ocenie skarżącej uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2017r. poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015r., sygn. akt I OZ 91/15, dostępny w Internecie). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08, postanowienie NSA z 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 196/11, dostępne w Internecie). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W związku z tym zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązany był skarżący, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi mieści się bowiem również kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 413 i powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych). Jeżeli bowiem strona powierza dokonanie określonych czynności konkretnej osobie, licząc na jej dokładność i staranność, ponosi także ryzyko związane z zachowaniem tej osoby. Zawinienie osoby, której powierzono wykonanie czynności, w uchybieniu terminu nie stanowi natomiast przesłanki do przywrócenia terminu (postanowienie NSA z 10 stycznia 2012r., sygn. I OZ 1103/11, postanowienie NSA z 3 lutego 2011r. sygn. II OZ 31/11, postanowienie NSA z 26 czerwca 2008r. sygn. II OZ 678/08, dostępne w Internecie).
W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było spowodowane przyczynami wskazującymi na brak jej winy. Za taką okoliczność nie może być uznane błędne obliczenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca zostało prawidłowo pouczona o sposobie i terminie do wniesienia skargi, a strona prowadząc swoje sprawy obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności. W związku z tym wszelkie omyłki należy uznać za zawinione i wynikające z niedbalstwa przy prowadzeniu spraw. Ponadto – jak wskazano wyżej - strona odpowiada także za zaniedbania osób trzecich. Skoro zatem skarżąca – jak podała - powierzyła nadanie przesyłki pocztowej swojej siostrzenicy i nie dopilnowała, aby przesyłka ta została wysłana w terminie, to ponosi winę za to zaniedbanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.