Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w przedmiocie wymierzenia Z.L. kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie o nazwie "[...]", nr urządzenia "[...]" w okresie od dnia 29 listopada 2010 r. do 9 grudnia 2010 r. w Barze "[...]"w E. tj. poza kasynem gry.
Z.L. w dniu 6 lipca 2012 r. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której zarzucił m.in. naruszenie art. 201 § 2 ordynacji podatkowej poprzez odmowę zawieszenia postępowania, którego wynik zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest decyzja Ministra Finansów wydana na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych rozstrzygająca czy gra na automacie o nazwie "[...]", nr urządzenia "[...]" jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, oraz odmowę zawieszenia postępowania, którego wynik zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. wyroku Sądu Rejonowego w E. o sygn. "[...]" rozstrzygającego, czy gra na automacie o wskazanej wyżej nazwie jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie wskazując, iż rozstrzygnięcie przez sąd w postępowaniu karnym skarbowym, czy skarżący prowadził działalność bez wymaganego zezwolenia i w związku z tym doszło do popełnienia czyny zabronionego z art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego nie stanowi prejudykatu, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, gdyż wynik prowadzonego przez sąd postępowania nie jest konieczny do wydania decyzji w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz.270) zwanej dalej: ustawą ppsa. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nst). Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
W rzeczonej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest w związku z zainicjowaniem przed Trybunałem Konstytucyjnym procedury pytania prawnego odnośnie konstytucyjności art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.).
Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie o sygn. III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy Kodeks karny skarbowy są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
W niniejszej sprawie skarga dotyczy wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry wobec czego odpowiedź przez Trybunał Konstytucyjny na sformułowane pytanie co do zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 89 ustawy o grach hazardowych będzie miało w sprawie zastosowanie i stanowiło podstawę prawną, co w ocenia WSA w Olsztynie ma istotne znaczenie dla prawidłowego jej rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Sąd za zasadne uznał zawiesić postępowanie sądowe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.