Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 listopada 2009r. – sygn. akt II SO/Ol 17/09.
Pismem z dnia 3 listopada 2010r. uzupełnionym później o wypełniony urzędowy formularz przyznania prawa pomocy, E. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, w sprawie zakończonej ww. postanowieniem tut. Sądu. Postanowieniem zaś z dnia 3 grudnia 2010r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu zaznaczono, że skarżący E. D. nie ponosił kosztów sądowych w sprawie, gdyż został zwolniony z obowiązku ich uiszczenia z mocy ustawy. W związku z tym zasadne było przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niej zawodowego pełnomocnika.
Następnie pismem z dnia 30 grudnia 2010r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego J. S. pełnomocnikiem z urzędu dla E. D. we wskazanej sprawie.
W dniu 28 stycznia 2011r. E. D. reprezentowany przez radcę prawnego J. S. wniósł za pośrednictwem tut. Sądu skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 października 2010r., sygn. akt I SA/Ol 536/10.
Pismem zaś z dnia 1 lutego 2011r. E. D. reprezentowany przez radcę prawnego J. S. przedłożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie tut. Sądu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące o wyznaczeniu skarżącemu pełnomocnika z urzędu, zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 stycznia 2011r. Podkreślono, że pełnomocnik niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy oraz zawiadomił skarżącego o ustanowieniu go pełnomocnikiem. Wskazano, że korespondencja wysłana do skarżącego została zwrócona przez Areszt Śledczy z adnotacją, iż skazany został zwolniony z domu. Po ustaleniu zaś adresu domowego E. D. pełnomocnik wysłał ponownie pismo z prośbą o kontakt telefoniczny. W dniu 26 stycznia 2011r. skarżący skontaktował się telefonicznie z pełnomocnikiem, żądając sporządzenia i wniesienia w jego imieniu skargi kasacyjnej.
Tak więc w ocenie wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie miał rzeczywistej możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu we wcześniejszym terminie. Rzeczywista możliwość sporządzenia skargi powstała dopiero po 26 stycznia 2011r., wobec czego zachowany został ustawowy 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 86 § 1 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że rzeczywista możliwość sporządzenia przedmiotowego wniosku i skargi kasacyjnej powstała, w ocenie Sądu, po dniu 26 stycznia 2011 r. tj. po dniu, w którym E. D. zobligował w rozmowie telefonicznej pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Zaznaczyć przy tym trzeba, że pełnomocnik podejmował wcześniej próbę nawiązania kontaktu korespondencyjnego ze skarżącym odnośnie przedmiotowej sprawy, jednakże była ona utrudniona ze względu na zmianę miejsca jego pobytu (Areszt Śledczy, a następnie lokal mieszkalny) i związany z tym zwrot korespondencji oraz konieczność ustalenia aktualnego adresu E. D. Trzeba zatem przyjąć, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 1 lutego 2011 r. oznacza, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany.
Jednocześnie składając taki wniosek nie przekroczono - wskazanych w wyżej przytoczonym postanowieniu NSA, trzydziestu dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Pełnomocnik dopełnił również czynności, której terminowi uchybiono.
W przedmiotowej sprawie więc, zdaniem Sądu, uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie w art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia