Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" r., Nr "[...]" Wójt Gminy odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy indyków na działce o nr ewidencyjnym "[...]", w miejscowości J., gmina P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania inwestora, decyzją z dnia "[...]" r., "[...]" uchyliło ww. decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy, ustalając środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji.
Skargę na tę decyzję wniosła Gmina, reprezentowana przez Wójta zarzucając naruszenie:
- 1. art. 5 Konstytucji RP w zw. z art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, poprzez uznanie, oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia nie zakłóci zrównoważonego rozwoju miejscowości J. i okolic;
- 2. art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, poprzez jego pominięcie, a w konsekwencji nieuwzględnienie zasady zapobiegania i przezorności;
- 3. art.80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez brak dostatecznego rozważenia opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" r., w konsekwencji czego Kolegium dopuściło możliwość realizacji inwestycji, która niewątpliwie będzie negatywnie wpływać na środowisko, w tym zagrażać zdrowiu mieszkańców okolicznych miejscowości;
- 4. art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez brak analizy i uwzględnienia możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 77 i art.80 k.p.a., poprzez brak dostatecznego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz art. 11 k.p.a. poprzez naruszenie zasady przekonywania.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postepowania wg norm przepisanych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. pełnomocnik uczestnika postępowania spółki A wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
| Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny |
|w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o |
|postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 dalej jako: p.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega |
|odrzuceniu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że niedopuszczalna jest skarga na orzeczenie wydane przez organ |
|odwoławczy, wniesiona przez organ rozstrzygający sprawę w I instancji. (uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00 publ. |
|ONSA 2001 Nr 1 poz. 17 |
|i z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03 publ. ONSA 2003 Nr 4 poz. 115). |
|W uzasadnieniu pierwszej z wymienionych uchwał Naczelny Sad Administracyjny powołuje się na postanowienie NSA z dnia 15 października |
|1990 r. sygn. SA/Wr 990/90 (ONSA 1990, z. 4, poz. 7), w którym pogląd ten został szczególnie dobitnie zaakcentowany. Stwierdzono w |
|nim, że "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy gmina nie jest stroną postępowania |
|administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt |
|tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego". |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekający w niniejszej sprawie, w pełni podziela wyrażone tam poglądy, gdyż nie straciły one na |
|aktualności i prezentowane są także w bieżącym orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 23 października 2019 r., I OSK 181/19, |
|dostępne w Internetowej bazie orzeczeń CBOIS). |
|Trzeba bowiem rozróżnić dwojaką pozycję jaką może zajmować organ jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym. |
|Ta ostatnia, jako osoba prawna, może być stroną postępowania administracyjnego, |
|a w następstwie sądowoadministracyjnego, jeżeli postępowanie to dotyczy jej praw lub obowiązków, które znajdują oparcie w przepisach |
|prawa. Wówczas rolą organu ją reprezentującego jest obrona interesu prawnego strony postępowania, przy zachowaniu gwarancji |
|procesowych, jakie stronie przyznają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami |
|administracyjnymi. Jednakże inna jest pozycja organu, któremu ustawa wyznacza rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5|
|§ 2 pkt 3 K.p.a. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego kompetencji do orzekania w sprawie indywidualnej w formie |
|decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania |
|administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Nie można bowiem zaakceptować sytuacji, |
|w której ten sam organ, w tej samej sprawie zajmowałby różną pozycję procesową |
|w zależności od tego na jakim etapie postępowania sprawa się znajduje. Niezrozumiałym byłoby, gdyby Wójt na etapie postępowania |
|administracyjnego pełnił rolę organu orzekającego i wydawał decyzję administracyjną w sprawie jako organ I instancji, a następnie w |
|tej samej sprawie, po wydaniu orzeczenia przez organ II instancji, zmieniał pozycję procesową na stronę postępowania |
|sądowoadministracyjnego. Doprowadziłoby to do tego, iż stronami tegoż postępowania byłyby dwa organy administracji publicznej, |
|orzekające w tej samej sprawie w różnych instancjach. Sprawa toczyłaby się więc ze skargi organu działającego w I instancji w sprawie,|
|w której stroną przeciwną byłby organ działający w II instancji. W niniejszej sprawie obowiązujące prawo powierza organowi Gminy |
|kompetencję do rozstrzygania w I instancji, w drodze decyzji administracyjnej |
|o prawach i obowiązkach podmiotu, pozostającego poza systemem organów administracji publicznej. Z mocy unormowania kompetencyjnego, |
|zawartego w art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, |
|udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2081) Wójt został|
|upoważniony do wydawania decyzji administracyjnych w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Okoliczność ta wyłącza legitymację Gminy |
|do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie organu odwoławczego, wydane w tejże sprawie. Co do zasady brak |
|legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialnoprawną, powodującą oddalenie skargi. Jednakże w sytuacji, gdy wiadomym |
|jest od razu, że podmiot wnoszący skargę nie ma uprawnienia do jej wniesienia i nie zachodzi potrzeba badania jej interesu prawnego, |
|skarga taka podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia |
|11 kwietnia 2005 r. OPS 1/04 publ. ONSA i WSA 2005/4/62, stwierdzając, iż "wniesienie skargi przez podmiot, który a limine nie może |
|mieć legitymacji skargowej (na przykład organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji) podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie nie|
|zachodziła potrzeba zbadania istnienia tegoż interesu, a to z tej przyczyny, że organ tej Gminy orzekał w sprawie, jako organ I |
|instancji. A limine więc nie może być legitymowany do wniesienia skargi. |
|Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. |