Uzasadnienie
S.A., skarżący decyzję o odmowie wymeldowania I.A. z miejsca pobytu stałego, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata.
Według oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się wyłącznie z zasiłku stałego w wysokości 444 zł, a jedyny posiadany przez niego majątek to mieszkanie o powierzchni 39 m2. Jak wynika z załączonej kopii decyzji o przyznaniu zasiłku, jest on osobą całkowicie niezdolną do pracy o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Z kolei zgodnie z informacją zawartą w skardze oraz piśmie z 19 maja 1010 r., ponosi wydatki na czynsz (245 zł), prąd (29 zł), wodę (30 zł) i przepisane leki.
Bazując na poświadczonych informacjach należy przyjąć, iż skarżący znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest obiektywnie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy).
W konsekwencji - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.