Uzasadnienie
W dniu 25 czerwca 2020 r. I.R. (dalej jako: "Skarżąca") wniosła w formie elektronicznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzji Wójta Gminy z [...] r. (znak [...]) o odmowie uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] r. (znak [...]) w sprawie czasowego odebrania I.R. [...] sztuk owiec i [...] sztuk kóz z gospodarstwa położonego w C., gmina K. oraz odmowy czasowego odebrania [...] bezrasowych suczek.
Zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału WSA w Olsztynie z dnia 3 sierpnia 2020 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżąca uzupełniła powyższe braki w wyznaczonym terminie.
Następnie zarządzeniami Przewodniczącej II Wydziału WSA w Olsztynie z dnia 17 sierpnia 2020 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł (dwieście złotych) oraz opłaty kancelaryjnej w kwocie 1,50 zł (jeden złoty i pięćdziesiąt groszy). Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 4 września 2020 r. Skarżąca do dnia wydania orzeczenia nie uiściła należnych opłat sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest zawsze badaniem spełnienia warunków formalnych i fiskalnych określonych w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Oznacza to, że kontrola legalności aktów administracyjnych, które zostały poddane kognicji sądów administracyjnych możliwa jest wówczas, gdy pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne spełnia wymogi formalne, zostało wniesione w odpowiednim terminie, a także jeżeli strona skarżąca uczyni zadość obowiązkom fiskalnym w postaci uiszczenia odpowiednich opłat sądowych. Stwierdzenie braku spełnienia któregokolwiek z wymienionych warunków dopuszczalności wniesienia skargi uniemożliwia rozpoznanie przez Sąd istoty sprawy.
Wstępna kontrola skargi dokonana przez Sąd wykazała, że jest ona obarczona brakiem fiskalnym w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz opłaty kancelaryjnej w wysokości 1,50 zł.
W myśl art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jak stanowi art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu stałego od przedmiotowej skargi została określona w § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wynosi on 200 zł. Według art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.
Wysokość należnej opłaty kancelaryjnej określa § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) i wynosi ona 1,50 zł.
W niniejszej sprawie pobranie opłaty kancelaryjnej było zasadne, ponieważ organ będący stroną nie posługiwał się w ramach niniejszego postępowania środkami komunikacji elektronicznej. Według art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Skarżąca nie uiściła wpisu oraz opłaty kancelaryjnej przy wniesieniu pisma do sądu w związku z czym została wezwana w trybie art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez uiszczenie kwoty 200 zł oraz kwoty 1,50 zł na odpowiedni rachunek bankowy Sądu.
Przewodnicząca wezwała Skarżącą do uzupełnia braków pismem kierowanym na jej elektroniczną skrzynkę odbiorczą albowiem zgodnie z art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:
- 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;
- 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zgodnie z art. 74a § 5, 6 i 8 p.p.s.a. datą doręczenia pisma w formie elektronicznej jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, przy czym w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
Pierwsze zawiadomienie zostało wygenerowane 20 sierpnia 2020 r., drugie zawiadomienie zostało wygenerowane 28 sierpnia 2020 r. Powyższe wezwanie zostało zatem skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 4 września 2020 r., oznacza to, że siedmiodniowy termin na uiszczenie brakującej opłaty sądowej upłynął 11 września 2020 r. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania nie uiściła należnych opłat w wyznaczonym terminie.
W ocenie sądu należy zwrócić uwagę, że termin 7 dni wyznaczany do uiszczenia brakującej opłaty w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem sądowym (art. 82 p.p.s.a.) w związku z czym podlega przywróceniu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy stosownie do przepisów Rozdziału 6 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe sąd orzekł w postanowieniu stosownie do treści art. 220 § 3 i 3a p.p.s.a. zgodnie, z którym skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy lub opłata, o której mowa w art. 235a podlega odrzuceniu przez sąd.