Uzasadnienie
Uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]" Rada Miejska uchwaliła zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta pomiędzy jeziorem E. a ul. "[...]".
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia "[...]", znak: "[...]", stwierdził nieważność powyższej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu skargi gminy na przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze wyrokiem z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 447/06, oddalił skargę.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej z dnia 20 listopada 2006 r. Gminy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 447/06, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1979/06, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie oraz zasądził od Wojewody na rzecz Gminy kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów w postępowania.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w dniu 9 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej cofnął przedmiotową skargę, gdyż Rada podjęła kolejną uchwałę w tym samym przedmiocie, której Wojewoda nie zakwestionował i opublikował w Dzienniku Urzędowym Województwa. Pełnomocnik organu poparł cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 tej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej Gminy cofnął wniesioną skargę na rozprawie w dniu 9 października 2007 r.
Sąd kontrolując sprawę nie stwierdził istnienia w sprawie okoliczności, o których mowa w cytowanym art. 60, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy, umorzył postępowanie.