Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. Sąd, w wyniku rozpoznania sprzeciwu "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą we W., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie zwolnienia jej od kosztów sądowych.
W piśmie wykonującym zarządzenie o doręczeniu odpisu postanowienia pełnomocnikowi skarżącej błędnie pouczono, iż od orzeczenia tego przysługuje zażalenie.
Zażalenie zostało złożone przez stronę skarżącą pismem z 15 listopada 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658).
W sprawach wszczętych od tego dnia wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji, o czym stanowi art. 260 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, w skr.: p.p.s.a.), wprowadzony wskazaną nowelizacją.
W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są postanowienia wymienione w punktach 1 - 10 tego przepisu. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie należy do katalogu postanowień objętych wyżej wymienioną regulacją.
W tym stanie rzeczy zażalenie na takie postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, stosownie do art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a.