Uzasadnienie
J. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 177/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe wszczęte na skutek wniesionej przez skarżącą skargi, wskazując, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zostały zainicjowane dwa postępowania mające na celu zbadanie zgodności z Konstytucją wymienionych w tym postanowieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Sąd uznając, że kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi J. B., zawiesił postępowanie sądowe.
Pismem z dnia 22 maja 2014 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji, czy w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, podtrzymuje skargę na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, czy też przedmiotową skargę wycofuje.
W piśmie z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, że w związku ze zmianą stanu prawnego wycofuje wniesioną skargę.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. Sąd podjął zawieszone postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżąca skutecznie cofnęła skargę, to postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.